Шоирии пеши соҳиби ибоди қасида Эй оварад , ҳар байт аз девонӣ ва ҳар маънии зодаи табъи схндонӣ . Соҳиб гуфт : аз барои мо аҷаби қатор шутур овардае ки агар касе маҳорашон бигушоед ҳар як ба гила дигар гароед !
شاعری پیش صاحب عباد قصیده ای آورد، هر بیت از دیوانی و هر معنی زاده طبع سخندانی. صاحب گفت: از برای ما عجب قطار شتر آورده ای که اگر کسی مهارشان بگشاید هر یک به گله دیگر گراید!
Ҳаме гуфтӣ ба даъвии дай ки бошад
همی گفتی به دعوی دی که باشد
Ба пеши шеъри ъзбми ангабини ҳеҷ
به پیش شعر عذبم انگبین هیچ
з ҳар ҷо ҷамъ кардӣ чанд байтӣ
ز هر جا جمع کردی چند بیتی
Ба девонат набинам ғайри азин ҳеҷ
به دیوانت نبینم غیر ازین هیچ
Агар ҳаряк ба ҷой худ равад боз
اگر هریک به جای خود رود باز
Биҷуз коғаз намонад бар замини ҳеҷ
بجز کاغذ نماند بر زمین هیچ