Мастӣ аз хона берун омад , ва дар миёнаи роҳи биФтод ва қӣ карду лабу даҳон худ Биёлуд . Сегӣ омад ва онро лесидан гирифт , пиндошт ки одамӣаст ки онро пок мекунад , дуо мекард ки худои таъолии фарзандону фарзандони фарзандони туро хдмтгор ту гирданд .

مستی از خانه بیرون آمد، و در میانه راه بیفتاد و قی کرد و لب و دهان خود بیالود. سگی آمد و آن را لیسیدن گرفت، پنداشت که آدمی است که آن را پاک می کند، دعا می کرد که خدای تعالی فرزندان و فرزندان فرزندان تو را خدمتگار تو گرداند.

Баъд аз он саги пои бардошт ва бар рӯй ӯ бўл кард . Гуфт : боруки аллоҳ эй Сайидӣ ! ки об гарм оварадӣ то рӯй маро башуе .

بعد از آن سگ پای برداشت و بر روی او بول کرد. گفت: بارک الله ای سیدی! که آب گرم آوردی تا روی مرا بشویی.