Азрақии ҳрўӣ - раҳмаи аллоҳи алайҳ - дар қавоиди шеъри моҳир буд ва бар қавонини илму ҳикмати комили мамдуҳ ӯро оризае ҳодис шуд ки қӯти мубоширати соқити гашти атиббо аз муолиҷаи он оҷиз омаданд .

ازرقی هروی - رحمة الله علیه - در قواعد شعر ماهر بود و بر قوانین علم و حکمت کامل ممدوح او را عارضه ای حادث شد که قوت مباشرت ساقط گشت اطبا از معالجه آن عاجز آمدند.

Азрақии китоби алФиаҳу шлФиаҳро ба назм оварад ва тасвир карду ғуломиро аз хавоси подшоҳ бо канизакии ақди баст ва эшонро дар ҳарами подшоҳ ки миёни эшону подшоҳи шабакае беш ҳоил набӯд манзил дод ва ин китобро пеши эшон ниҳод ва фармуд ки бар он сӯратҳои мухталиф ки дар он китоб тасвир карда буданд ба муоширату мубошират машғӯл бошанду подшоҳро фармуд ки аз қафои шабака бе вуқуфи эшон аҳволи эшонро мушоҳида кунад .

ازرقی کتاب الفیه و شلفیه را به نظم آورد و تصویر کرد و غلامی را از خواص پادشاه با کنیزکی عقد بست و ایشان را در حرم پادشاه که میان ایشان و پادشاه شبکه ای بیش حایل نبود منزل داد و این کتاب را پیش ایشان نهاد و فرمود که بر آن صورتهای مختلف که در آن کتاب تصویر کرده بودند به معاشرت و مباشرت مشغول باشند و پادشاه را فرمود که از قفای شبکه بی وقوف ایشان احوال ایشان را مشاهده کند.

Чун ин мушоҳида мукаррар шуд ҳарорати ғарӣзӣ қӯт гирифт ва он модаро ки монеъи қиёми олат буд мунқатиъ гардонид ва бар мисоли панири мояи мунҷамид аз манфази аҳлил берун омаду мақсӯд ҳосил шуд ва аз суханон вайаст дар васфи шароб :

چون این مشاهده مکرر شد حرارت غریزی قوت گرفت و آن ماده را که مانع قیام آلت بود منقطع گردانید و بر مثال پنیر مایه منجمد از منفذ احلیل بیرون آمد و مقصود حاصل شد و از سخنان وی است در وصف شراب: