Носири хусрави алонсорӣ - раҳмаи аллоҳи алайҳ - дар саноати шеъри моҳир буд ва дар фунуни ҳикмати комил аммо ба сӯии эътиқоду майл ба зндқаҳу илҳоди муттаҳам шуда буд , ва ӯро сафарномаи ист ки дар аксар маъмура кардау мҳоўротӣ ки бо аФозл карда дар онҷо ба назм оварда ва ин абёт ки айни алқазт - қудси сира - дар китоби зубдаи алҳқоиқ эрод карда аз ҷумла манзумот ӯст :
ناصر خسرو الانصاری - رحمة الله علیه - در صناعت شعر ماهر بود و در فنون حکمت کامل اما به سوی اعتقاد و میل به زندقه و الحاد متهم شده بود، و او را سفرنامه ایست که در اکثر معموره کرده و محاوراتی که با افاضل کرده در آنجا به نظم آورده و این ابیات که عین القضات - قدس سره - در کتاب زبده الحقایق ایراد کرده از جمله منظومات اوست:
Ҳамаи ҷаври ман аз булғорён аст
همه جور من از بلغاریان است
Ки модомами ҳаме бояд кашӣдан
که مادامم همی باید کشیدن
Гунаҳи булғорёнро низ ҳам нест
گنه بلغاریان را نیز هم نیست
Бигӯямгар ту битавонӣ шунидан
بگویم گر تو بتوانی شنیدن
Худоёи ин балоу фитна аз туаст
خدایا این بلا و فتنه از توست
Валикини кас наме ёради чхидн
ولیکن کس نمی یارد چخیدن
Ҳамеи оранди тарконро зи булғор
همی آرند ترکان را ز بلغار
зи баҳри пардаи мардум даридан
ز بهر پرده مردم دریدن
Лабу дандони он хубон чун моҳ
لب و دندان آن خوبان چون ماه
Бад-ӣн хӯбӣ набоист офаридан
بدین خوبی نبایست آفریدن
Ки аз ишқи лабу дандони эшон
که از عشق لب و دندان ایشان
Ба дандони лаби ҳаме бояд гузидан
به دندان لب همی باید گزیدن