Фахрии ҷорҷоне - раҳмаи аллоҳи таъолӣ - аз амослу аФозл рӯзгораст мизони камоли фазлу диққати шеъри ваии китоби вис ва роминаст ва он дар ин рӯзгори маҳҷӯр ва ноёб , ва ин чанд байт аз мавозиъи мутаъаддиди он китобаст :
فخری جرجانی - رحمه الله تعالی - از اماثل و افاضل روزگار است میزان کمال فضل و دقت شعر وی کتاب ویس و رامین است و آن در این روزگار مهجور و نایاب، و این چند بیت از مواضع متعدد آن کتاب است:
Хушаст ин нукта аз гетии шиносон
خوش است این نکته از گیتی شناسان
Ки бошад ҷанг бар назораи осон
که باشد جنگ بر نظاره آسان
Марои он ташт заррин нест дархур
مرا آن طشت زرین نیست درخور
Ки душмани хӯн ман бинад бадв дар
که دشمن خون من بیند بدو در
Набошад морро бачаи биҷузи мор
نباشد مار را بچه بجز مار
Наёрад шохи бади ҷузи тухми бдбор
نیارد شاخ بد جز تخم بدبار
Набошад хуши сафар дар тандурустӣ
نباشد خوش سفر در تندرستی
Нигар то чун буд дар ранҷу сустӣ
نگر تا چون بود در رنج و سستی
Гулу наргис накӯ бошад ба дидан
گل و نرگس نکو باشد به دیدن
Валикин талх бошад дар чашедан
ولیکن تلخ باشد در چشیدن
Гуноҳ бӯда бар мардум нуҳуфтан
گناه بوده بر مردم نهفتن
Басии некӯтар аз нобӯда гуфтан
بسی نیکوتر از نابوده گفتن
Мисоли Подшаҳ чун оташ омад
مثال پادشه چون آتش آمد
Ба табъи оташ ҳамеша саркаш омад
به طبع آتش همیشه سرکش آمد
Агар бо зӯри пелу табъи ширӣ
اگر با زور پیل و طبع شیری
Макун бо оташи сӯзони далерӣ
مکن با آتش سوزان دلیری