Сагро гуфтанд сабаб чист ки дар ҳар хонае ки бошӣ гирдогирди он натавонади гашт ва бар ҳар остонае ки хусбӣ аз онҷои натавонади гузашт ?

سگ را گفتند سبب چیست که در هر خانه ای که باشی گرداگرد آن نتواند گشت و بر هر آستانه ای که خسبی از آنجا نتواند گذشت؟

Гуфт : ман аз ҳирсу тамаъи даврам ва ба бетамаъӣу қаноати машҳур , аз хуоне ба лаби нонеи қонеъам ва аз барӣоне ба хушк устихонӣ хурсанд , аммо гадои сухраи ҳирс ва тамаъасту муддаии ҷўъу мункири шбъ , нони як ҳафтааш дар анбону забонаш дар талаби нони икшбаҳи ҷунбон , ғизои даҳ рӯзааш дар пушту Асои дарюзааш дар мушт , қаноат аз ҳирсу тамаъи давру қонеъ аз ҳариси томъи нФўр .

گفت: من از حرص و طمع دورم و به بی طمعی و قناعت مشهور، از خوانی به لب نانی قانعم و از بریانی به خشک استخوانی خرسند، اما گدا سخره حرص و طمع است و مدعی جوع و منکر شبع، نان یک هفته اش در انبان و زبانش در طلب نان یکشبه جنبان، غذای ده روزه اش در پشت و عصای دریوزه اش در مشت، قناعت از حرص و طمع دور و قانع از حریص طامع نفور.