Сурхи занбӯрӣ бар магаси асал зӯр оварад то вайро туъма худ созад , ба зорӣ дар омад ки бо вуҷӯди ин ҳамаи шаҳду асали маро чаҳ қадару маҳал ки онро бигзорӣ ва ба ман рағбати оре ? занбӯр гуфт : агар он шаҳдаст ту шаҳдро конӣ ва агар он асал , ту сарчашмаи онӣ .

سرخ زنبوری بر مگس عسل زور آورد تا وی را طعمه خود سازد، به زاری در آمد که با وجود این همه شهد و عسل مرا چه قدر و محل که آن را بگذاری و به من رغبت آری؟ زنبور گفت: اگر آن شهد است تو شهد را کانی و اگر آن عسل، تو سرچشمه آنی.