Каждумии заҳри музират дар нешу тири хабосат дар кеш , азимат сафар кард , ба лаби об паҳновар расед , хушк фурӯ монад , на пои гузаштан ва на рой бозгаштани санги пуштии он маъниро аз вай мушоҳида кард , бар вай тараҳҳум намӯд ва бар пушти худаш савори сохт ва худро дар оби андохт ,у шнокнон рӯй ба ҷониби дигари ниҳод .

کژدمی زهر مضرت در نیش و تیر خباثت در کیش، عزیمت سفر کرد، به لب آب پهناور رسید، خشک فرو ماند، نه پای گذشتن و نه رای بازگشتن سنگ پشتی آن معنی را از وی مشاهده کرد، بر وی ترحم نمود و بر پشت خودش سوار ساخت و خود را در آب انداخت، و شناکنان روی به جانب دیگر نهاد.

Дар он аснои овозӣ ба гӯшаш расед ки каждуми чизе бар пушт вай мезад савол кард ки ин чаҳ овозаст ? ҷавоб дод ки ин овози неш манаст ки бар пушти ту май занам , ҳар чанд медонам ки бар онҷо коргар намеояд аммо хосияти худро наметавонам гузошт .

در آن اثنا آوازی به گوشش رسید که کژدم چیزی بر پشت وی می زد سؤال کرد که این چه آواز است؟ جواب داد که این آواز نیش من است که بر پشت تو می زنم، هر چند می دانم که بر آنجا کارگر نمی آید اما خاصیت خود را نمی توانم گذاشت.

Санги пушт бо худ гуфт ҳеҷ ба аз он нест ки ин бади сириштро аз ин хуии зишти бурҳонаму некӯи сириштонро аз осеби ваии эмини гардонам ба об фурӯ рафт , вайро мавҷи брбўд ва ба ҷое барад ки ҳаргиз набӯд .

سنگ پشت با خود گفت هیچ به از آن نیست که این بد سرشت را از این خوی زشت برهانم و نیکو سرشتان را از آسیب وی ایمن گردانم به آب فرو رفت، وی را موج بربود و به جایی برد که هرگز نبود.