Товусӣу зоғӣ дар саҳни боғии фароҳами расиданду айбу ҳунари якдигарро диданд . Товус бо зоғ гуфт : ин музеии сурх ки дар пой туаст лоиқи атласи зркшу дебои мунаққаш манаст ҳамоно ки дар он вақт ки аз шаби торики адам ба рӯзи равшани вуҷӯд май омадем дар пӯшидани музей ғалат кардаем , ман музеии кимхти сиёҳи туро пӯшидаам ва ту музеии ъдими сурхи маро !

طاووسی و زاغی در صحن باغی فراهم رسیدند و عیب و هنر یکدیگر را دیدند. طاووس با زاغ گفت: این موزهٔ سرخ که در پای توست لایق اطلس زرکش و دیبای منقش من است همانا که در آن وقت که از شب تاریک عدم به روز روشن وجود می آمدیم در پوشیدن موزه غلط کرده ایم، من موزهٔ کیمخت سیاه تو را پوشیده ام و تو موزهٔ ادیم سرخ مرا!

Зоғ гуфт : ҳол бар хилоф инаст агар хатое рафтааст дар пӯшишҳои дигар рафтааст , боқии хлътҳои ту муносиби музей манаст ғолибан дар он хоби олӯдагии ту сар аз гиребони ман барзадае ва ман сар аз гиребони ту .

زاغ گفت: حال بر خلاف این است اگر خطایی رفته است در پوششهای دیگر رفته است، باقی خلعتهای تو مناسب موزهٔ من است غالبا در آن خواب آلودگی تو سر از گریبان من برزده ای و من سر از گریبان تو.

Дар он наздикии кашфии сар ба гиребони муроқибаи фурӯи барда буд ва он муҷодалау мқоўлаҳро май шунӯд , сар баровард ки эй ёрони азизу дӯстони соҳиби тамизи ин муҷодала беҳосилро бигзоред ва аз ин мқоўлаҳи балои тоил даст бидоред , худои таъолии ҳамаи чизро ба як кас надодаасту зимоми ҳамаи муродот дар кафи як кас наниҳода .

در آن نزدیکی کشفی سر به گریبان مراقبه فرو برده بود و آن مجادله و مقاوله را می شنود، سر برآورد که ای یاران عزیز و دوستان صاحب تمیز این مجادلهٔ بی حاصل را بگذارید و از این مقاولهٔ بلا طایل دست بدارید، خدای تعالی همه چیز را به یک کس نداده است و زمام همهٔ مرادات در کف یک کس ننهاده.

Ҳеҷ кас нест ки вайро хосса Эй надода ки дигаронро надодааст ва дар вай хосиятӣ наниҳода ки дар дигарон наниҳода ҳар касеро ба дода худ хурсанд бояд буд ва ба ёфта худ хўшнўд .

هیچ کس نیست که وی را خاصه ای نداده که دیگران را نداده است و در وی خاصیتی ننهاده که در دیگران ننهاده هر کسی را به دادهٔ خود خرسند باید بود و به یافتهٔ خود خوشنود.