Сегӣ аз ҳар туъма бебаҳра бар дар дарвозаи шаҳри истода буд , дид қурсии нони гардони гардон аз шаҳр берун омад ва рӯй ба саҳрои ниҳоди саг дар дунболи вай давон шуд ва овоз дод ки эй қӯти тан ва вае қӯти равон , орзӯии дилу ороми ҷон ! азимат куҷо кардае ва рӯй ба куҷо овардае ?
سگی از هر طعمه بی بهره بر در دروازه شهر ایستاده بود، دید قرصی نان گردان گردان از شهر بیرون آمد و روی به صحرا نهاد سگ در دنبال وی دوان شد و آواز داد که ای قوت تن و و ای قوت روان، آرزوی دل و آرام جان! عزیمت کجا کرده ای و روی به کجا آورده ای؟
Гуфт : дар ин биёбон бо ҷамъӣ аз сарҳангон аз гиреҳгону палангон ошноӣ дорам , эҳроми зиёрати эшон бастаам .
گفت: در این بیابان با جمعی از سرهنگان از گرگان و پلنگان آشنایی دارم، احرام زیارت ایشان بسته ام.
Саг гуфт : маро матарсон ки агар ба коми наҳангу даҳани паланг дар рафтае ман дар қафои туам .
سگ گفت: مرا مترسان که اگر به کام نهنگ و دهن پلنگ در رفته ای من در قفای توام.
Онам ки ба умри хеши ҳаргиз
آنم که به عمر خویش هرگز
Холӣ нашудам зи орзӯят
خالی نشدم ز آرزویت
Гар гирди ҳама ҷаҳон бигардӣ
گر گرد همه جهان بگردی
Сокин нашавам зи ҷустуҷӯят
ساکن نشوم ز جستجویت
Онон ки ҷуз ба нон набӯд зиндаи ҷонишон
آنان که جز به نان نبود زنده جانشان
Доранд рӯ ба хизмати дунон барои нон
دارند رو به خدمت دونان برای نان
Гар фии алмисли зи дасти касони сад қафо хуранд
گر فی المثل ز دست کسان صد قفا خورند
Ҳамчун саг гурусна дуанд аз қафои нон
همچون سگ گرسنه دوند از قفای نان