Ин мақоми хуш ки мебахшад насими васли ёр

این مقام خوش که می بخشد نسیم وصل یار

Хайри дори ҳали фӣҳо хайри арбоби алдёр

خیر دار حل فیها خیر ارباب الدیار

Фаррухи он маҳфил ки шоҳиро буд дар вай нишаст

فرخ آن محفل که شاهی را بود در وی نشست

Равшани он манзил ки моҳиро фитад бар ваии гузор

روشن آن منزل که ماهی را فتد بر وی گذار

Беқароронро падед ояд қарори дил дар ӯ

بی قراران را پدید آید قرار دل در او

Ҷой он дорад ки бошад номи ваии доролқрор

جای آن دارد که باشد نام وی دارالقرار

Аз фурӯғи офтоби шамса ӯ зарра ро

از فروغ آفتاب شمسه او ذره را

Дида аъшӣ тавонад дид дар шабҳои тор

دیده اعشی تواند دید در شبهای تار

Нақши девораш агар суратгар чин бингарад

نقش دیوارش اگر صورتگر چین بنگرد

Рӯ ба девор оварад аз сӯрати худ шармсор

رو به دیوار آورد از صورت خود شرمسار

Аз мунаббати нақшҳо девору сақфаши фасли дай

از منبت نقشها دیوار و سقفش فصل دی

Ҳамчуи саҳни боғ аз алвони наботи андари баҳор

همچو صحن باغ از الوان نبات اندر بهار

Байни нигорин хати зи қртоси мақтаи гирд ӯ

بین نگارین خط ز قرطاس مقطع گرد او

Нест мумкин мисли он қатъан зи калаки хат нигор

نیست ممکن مثل آن قطعا ز کلک خط نگار

Бошад аз ҳар ранги хат бар коғази ойини вена ба акс

باشد از هر رنگ خط بر کاغذ آیین وین به عکس

Карда аз коғази хаттӣ бар лавҳи рангини ошкор

کرده از کاغذ خطی بر لوح رنگین آشکار

Чун дили сӯфӣ дар ӯ пайдост сӯратҳои ғайб

چون دل صوفی در او پیداست صورتهای غیب

Бас ки мсқўласт девор ва дараш ойӣнаи вор

بس که مصقول است دیوار و درش آیینه وار

Кӣ буд ҳар чӯби боби онкии вайро дар шавад

کی بود هر چوب باب آنکه وی را در شود

Гӯ дар ин орзӯи тӯбо ба рӯй худ барор

گو در این آرزو طوبی به روی خود برآر

То даройади офтоби давлаташи рӯзи з дар

تا درآید آفتاب دولتش روز ز در

Тобаи донро монда бар дар чашмҳои интизор

تابه دان را مانده بر در چشم های انتظار

Гунбади ғунчаи сет дар боғи ҷаҳони орои даҳр

گنبد غنچه ست در باغ جهان آرای دهر

Каз варақҳои млўн бошадаш сақфу ҷидор

کز ورق های ملون باشدش سقف و جدار

Коғазин хонаи сет чун фонӯс то дар ваии зайд

کاغذین خانه ست چون فانوس تا در وی زید

Шамъи малики эмини зи боди ҳодисоти рӯзгор

شمع ملک ایمن ز باد حادثات روزگار

Мأмн айшаст чун фирдавс то дар вай кашад

مأمن عیش است چون فردوس تا در وی کشد

Нави арӯси малик дар бар шоҳи ҷамшеди иқтидор

نو عروس ملک در بر شاه جمشید اقتدار

Хусрави ғозии мъзи малику дайни султони ҳусайн

خسرو غازی معز ملک و دین سلطان حسین

Шаҳриёри комёби коми бахши комгор

شهریار کامیاب کام بخش کامگار

Осмони ъзу рифъати офтоби қадару ҷоҳ

آسمان عز و رفعت آفتاب قدر و جاه

Баҳри ҷӯаду мкрмти кони сахои кӯҳи виқор

بحر جود و مکرمت کان سخا کوه وقار

Мадҳ ӯ чун шоирон хоҳам ки гӯям лек нест

مدح او چون شاعران خواهم که گویم لیک نیست

Пеши арбоби зкоу Фтнти онро эътибор

پیش ارباب ذکا و فطنت آن را اعتبار

Нукта каз тарафи забон хезад нишоед баҳри мадҳ

نکته کز طرف زبان خیزد نشاید بهر مدح

Муҳра сифтан аз хзФ хуш нест баҳри гӯшвор

مهره سفتن از خزف خوش نیست بهر گوشوار

Мадҳат он бошад ки аз бахшоиш ва бахшиш кунад

مدحت آن باشد که از بخشایش و بخشش کند

Адлу ҷӯади худ рақам бар сафҳаи лайл ва наҳор

عدل و جود خود رقم بر صفحه لیل و نهار

Балки аз лайл ва наҳор он дам ки ҳам набӯд нишон

بلکه از لیل و نهار آن دم که هم نبود نشان

Бошад ӯро ҷовдони маншури ъзу ифтихор

باشد او را جاودان منشور عز و افتخار

Хезад аз адлаши дарахтии миваи умед бар

خیزد از عدلش درختی میوه امید بر

Равед аз ҷўдши ниҳолии давлати ҷовиди бор

روید از جودش نهالی دولت جاوید بار

Шаҳ чу бошад одил ар чаҳ кас ба он нстоидш

شه چو باشد عادل ار چه کس به آن نستایدش

Рӯзи ҳашар аз ростӣ адл гардад растгор

روز حشر از راستی عدل گردد رستگار

Вар набошад одил ва хонанд халқии одилаш

ور نباشد عادل و خوانند خلقی عادلش

Дар шумор зм барояд мадҳашони рӯзи шумор

در شمار ذم برآید مدحشان روز شمار

эй басои девони мадҳи шаҳриёронро ки кард

ای بسا دیوان مدح شهریاران را که کرد

Сабт бар лавҳи замонаи шоири мадҳати шиор

ثبت بر لوح زمانه شاعر مدحت شعار

Лек чашми эътибори имрӯз азон бардошта сет

لیک چشم اعتبار امروز ازان برداشته ست

Ақли ибрати байни чунон комсол аз тақвими пор

عقل عبرت بین چنان کامسال از تقویم پار

Шаҳрёро комгоро мекунам пеши ту арз

شهریارا کامگارا می کنم پیش تو عرض

Чанд нукта бар забони неки хоҳии гӯши дор

چند نکته بر زبان نیک خواهی گوش دار

Саъй дар таъмири сӯрат беш азин манимо ки ҳаст

سعی در تعمیر صورت بیش ازین منما که هست

Пеши меъморони доролмлки маънии айбу ор

پیش معماران دارالملک معنی عیب و عار

Хонаи дил дар таназзули хонаи гули сарбаланд

خانه دل در تنزل خانه گل سربلند

Хонаи дайн дар тазалзули хонаи тини устувор

خانه دین در تزلزل خانه طین استوار

Кор Тифлонаст кардани нақш бар девор ва дар

کار طفلان است کردن نقش بر دیوار و در

Болиғонро зинҳор аз кори Тифлон зинҳор

بالغان را زینهار از کار طفلان زینهار

Шоҳбози ҳиммати худ бар парони зини хокдон

شاهباز همت خود بر پران زین خاکدان

То кунад бар шохи сидраи тоири қудсии шикор

تا کند بر شاخ سدره طایر قدسی شکار

Фсҳти манзил агар будӣ камоли арбоби дил

فسحت منزل اگر بودی کمال ارباب دل

Кӣ азин фирӯзаи айвони сари даровардӣ ба ғор

کی ازین فیروزه ایوان سر درآوردی به غار

Танг будӣ чун дили аҳли ҷаҳолати тира низ

تنگ بودی چون دل اهل جهالت تیره نیز

Хилвати луқмон ки буд аз хон ҳикмати луқмаи хор

خلوت لقمان که بود از خوان حکمت لقمه خوار

Хирқааш як нима монадӣ хушк ва нимӣ тар шудӣ

خرقه اش یک نیمه ماندی خشک و نیمی تر شدی

Чун фарози кулба ӯ абри гаштии қатраи бор

چون فراز کلبه او ابر گشتی قطره بار

Баҳри қилўлаҳ дар он пиғўлаҳ чун хуфтӣ ба хок

بهر قیلوله در آن پیغوله چون خفتی به خاک

Бар таниши сояи радо будӣ фурӯғи хури азор

بر تنش سایه ردا بودی فروغ خور ازار

Каси нёрстии қиёмаши фарқ кардан аз рукӯъ

کس نیارستی قیامش فرق کردن از رکوع

Чун дар он кошона меҳнат шудӣ тоъати гузор

چون در آن کاشانه محنت شدی طاعت گذار

Бас ки дар вақти суҷудаши сар ба девор омадӣ

بس که در وقت سجودش سر به دیوار آمدی

Торак ӯ сар ба сари зи осеби он будӣ фигор

تارک او سر به سر ز آسیب آن بودی فگار

БўолФзўлӣ гуфташ он ба каз паии осӯдагӣ

بوالفضولی گفتش آن به کز پی آسودگی

Манзилӣ бо Фсҳту нузҳати намоеи ихтиёр

منزلی با فسحت و نزهت نمایی اختیار

Гуфт он касро ки бояд бор бастани зини саро

گفت آن کس را که باید بار بستن زین سرا

Фсҳти хонаи азин афзӯн намеояд ба кор

فسحت خانه ازین افزون نمی آید به کار

Роҳати хона чаҳ суди ӣнҷо чаҳ хоҳад оқибат

راحت خانه چه سود اینجا چه خواهد عاقبت

Меҳнати ҳам хонагии пеш омадан бо мӯру мор

محنت هم خانگی پیش آمدن با مور و مار

Пои ҳиммати зини муғоки танги боло на ки чарх

پای همت زین مغاک تنگ بالا نه که چرخ

Нақд анҷум мекунад зини шева дар пояти нисор

نقد انجم می کند زین شیوه در پایت نثار

Ту ба ғифлати хуфтаи маст ва ҳар шабӣ аз баҳри пос

تو به غفلت خفته مست و هر شبی از بهر پاس

Чашм бар ту дидаи бононро азин нилии ҳисор

چشم بر تو دیده بانان را ازین نیلی حصار

Аз ғубор тан биафшон домани ҷони пеш азон

از غبار تن بیفشان دامن جان پیش ازان

Каз вуҷӯдати боди истиғнои барангезади ғубор

کز وجودت باد استغنا برانگیزد غبار

Дар канори кас чу наниҳанд орзӯии ин ҷаҳон

در کنار کس چو ننهند آرزوی این جهان

Хуш касе каз орзӯии ин ҷаҳон гирад канор

خوش کسی کز آرزوی این جهان گیرد کنار

Тарсам аз итноби табъи шоҳро гирад малол

ترسم از اطناب طبع شاه را گیرد ملال

Бар дуо хоҳам суханро баъд азин кард ихтисор

بر دعا خواهم سخن را بعد ازین کرد اختصار

Неи дуое каз худо хоҳам маҳолии баҳр ӯ

نی دعایی کز خدا خواهم محالی بهر او

Чун ҳазораш сол дар олами бақо ё сад ҳазор

چون هزارش سال در عالم بقا یا صد هزار

Неи дуое каз қусӯри ҳиммати андар вай кунам

نی دعایی کز قصور همت اندر وی کنم

Бар ҳусӯли давлату иқболи фонии ақтсор

بر حصول دولت و اقبال فانی اقتصار

Балки мегӯям худоё то бақои мумкин буд

بلکه می گویم خدایا تا بقا ممکن بود

Бар бақояши боди малику дайну маликро мадор

بر بقایش باد ملک و دین و ملک را مدار

Давлатии бодаши қарин дар маснади шоҳӣ казон

دولتی بادش قرین در مسند شاهی کزان

Пояи аднии намояди тахти малики пойдор

پایه ادنی نماید تخت ملک پایدار