Сифед шуд чу дарахти шукуфаи дори серум

سفید شد چو درخت شکوفه دار سرم

Вази ин дарахти ҳамин мива ғамаст барам

وز این درخت همین میوه غم است برم

Ба ҳам шукуфау мива ки дид турфа ки ман

به هم شکوفه و میوه که دید طرفه که من

Шукуфаро нагарм бар дарахт ва мива хӯрам

شکوفه را نگرم بر درخت و میوه خورم

Шукуфа дайр напояд шигифт азон дорам

شکوفه دیر نپاید شگفت ازان دارم

Ки дмбдми зи замонаи шукуфаи ноки терм

که دمبدم ز زمانه شکوفه ناک ترم

зи шери модари даҳрам зарар расед на нафъ

ز شیر مادر دهرم ضرر رسید نه نفع

Кунун шукуфаи кунони баҳри дафъи он зарарам

کنون شکوفه کنان بهر دفع آن ضررم

зи бас ки оинаам айби шеби мӯӣ ба мӯӣ

ز بس که آینه ام عیب شیب موی به موی

Ба рӯй дошт нахоҳам ки рӯй ӯ нагарм

به روی داشت نخواهم که روی او نگرم

Чигуна бинмши охир ки гоҳ дидан ӯ

چگونه بینمش آخر که گاه دیدن او

Баёз гирад яксар сиёҳии басарам

بیاض گیرد یکسر سیاهی بصرم

Баёзи мӯӣ буд офати басар чаҳ аҷаб

بیاض موی بود آفت بصر چه عجب

Агар буд зи назар дар баёзи мӯи ҳазарам

اگر بود ز نظر در بیاض مو حذرم

Агар чаҳ нест маро дар қусӯри даҳри назар

اگر چه نیست مرا در قصور دهر نظر

Кунун зи даҳр буд сад қусӯр дар назарам

کنون ز دهر بود صد قصور در نظرم

Таловатӣ ки ба шаб кардамӣ ба партави моҳ

تلاوتی که به شب کردمی به پرتو ماه

Ба рӯз май надиҳади даст дар фурӯғ хӯрам

به روز می ندهد دست در فروغ خورم

Ду чашм кардаам аз шишаи фаранги чаҳор

دو چشم کرده ام از شیشه فرنگ چهار

Ҳануз бас набӯд дар таловати сурам

هنوز بس نبود در تلاوت سورم

Бирафт гавҳари бениши зи чашму Тифли сифат

برفت گوهر بینش ز چشم و طفل صفت

Диҳад фиреб ба шишаи сипеҳри ишваи гарм

دهد فریب به شیشه سپهر عشوه گرم

Фшондмӣ чу гуҳари ҳарфро зи махраҷи он

فشاندمی چو گهر حرف را ز مخرج آن

Чу буд сӣ ва ду гавҳари ниҳон ба ҳуққаи дирам

چو بود سی و دو گوهر نهان به حقه درم

Гуҳар фишонем имрӯз мушкиласт ки дод

گهر فشانیم امروز مشکل است که داد

Ҷафои чарх ба тороҷи ҳуққаи гуҳарам

جفای چرخ به تاراج حقه گهرم

з тизгўшӣ будам чунонкӣ аз раҳи самъ

ز تیزگوشی بودم چنانکه از ره سمع

Ҳадиси нафас касон доштӣ ба дили гузарам

حدیث نفس کسان داشتی به دل گذرم

зи дасти рафта кунун гӯш , бе ишорати даст

ز دست رفته کنون گوش، بی اشارت دست

намешавад зи мақолоти дӯстони хабарам

نمی شود ز مقالات دوستان خبرم

Раҳи ҳавос агар чанд баста шуд ҳошо

ره حواس اگر چند بسته شد حاشا

Ки дар сафои дироят азон фитад кидирам

که در صفای درایت ازان فتد کدرم

Чаҳ эҳтиёҷ ба имдоди ҳис чу рӯй намӯд

چه احتیاج به امداد حس چو روی نمود

Арӯси маънии беруни зи ҳиҷлаи суварам

عروس معنی بیرون ز حجله صورم

Нахоҳам аз қии занбӯри кому лаби ширин

نخواهم از قی زنبور کام و لب شیرین

Чу бо ҳаловати худ рустаи ҳамчуи нешикарам

چو با حلاوت خود رسته همچو نیشکرم

Хамидаи гашти қадами ҳамчуи лоам то чу алиф

خمیده گشت قدم همچو لام تا چو الف

Асо нагирам сустаст пои рҳспрм

عصا نگیرم سست است پای رهسپرم

Чу лои нафй буд ин ду ҳарф донистам

چو لای نفی بود این دو حرف دانستم

Ки нафй мешавад аз таҳтаи бақои асарам

که نفی می شود از تخته بقا اثرم

зи заъфи тан шудаам ончунон кигар ба мисл

ز ضعف تن شده ام آنچنان که گر به مثل

Гарон шавад серуми пас аз хоби бишиканади камарам

گران شود سرم پس از خواب بشکند کمرم

Агар на даст шавад ёри пой мумкин нест

اگر نه دست شود یار پای ممکن نیست

Ки бар нишастану бархестан буд зафарам

که بر نشستن و برخاستن بود ظفرم

Чу сбҳаҳи сохт марои ҳалқаи даҳр ва гар хоҳам

چو سبحه ساخت مرا حلقه دهر و گر خواهم

зи пушти ҳалқа шудаи муҳраи муҳраро шимурам

ز پشت حلقه شده مهره مهره را شمرم

Ба ҳам буд сару пои ҳалқаро азон сари худ

به هم بود سر و پا حلقه را ازان سر خود

Ниҳода бар сари зонуи зи шом то саҳарам

نهاده بر سر زانو ز شام تا سحرم

Ҷудо чигуна кунам чеҳраи худ аз зону

جدا چگونه کنم چهره خود از زانو

Ки баст ҳар ду ба ҳам аз таровуши ҷигарам

که بست هر دو به هم از تراوش جگرم

Агар чаҳ ҳалқа шудам он гумон мабар зинҳор

اگر چه حلقه شدم آن گمان مبر زینهار

Ки ҳамчуи ҳалқа буд бар бурун дар мақарам

که همچو حلقه بود بر برون در مقرم

Чу ҳалқа бар дар хилвати сарои инси занам

چو حلقه بر در خلوت سرای انس زنم

Ба сон ҳалқа бимонад фалаки буруни дирам

به سان حلقه بماند فلک برون درم

Муҳӣти куни намояди кҳлқаҳи бФлоаҳ

محیط کون نماید کحلقة بفلاة

Ба ҷанби арсаи ҳиммати ҳақиру мухтасарам

به جنب عرصه همت حقیر و مختصرم

Фарози кангар ваҳдат нишаста он мурғам

فراز کنگر وحدت نشسته آن مرغم

Ки бози рустаи зи доми табиати башарам

که باز رسته ز دام طبیعت بشرم

Чу дар ҳавои қадами пар занам равад ба адам

چو در هوای قدم پر زنم رود به عدم

Ғубори олами имкони зи боди болу пурм

غبار عالم امکان ز باد بال و پرم

Агар зи хӯша парвин диҳанд донаи маро

اگر ز خوشه پروین دهند دانه مرا

Вагар зи чашма хуршед бошад обхўрм

وگر ز چشمه خورشید باشد آبخورم

Ман он ним ки кунам боли сусти зи авҷи баланд

من آن نیم که کنم بال سست ز اوج بلند

Сӯии ҳазизи казин обу донаи баҳра барам

سوی حضیض کزین آب و دانه بهره برم

Ба қасди касби Ганаи ганҷи зари талаб чаҳ кунам

به قصد کسب غنا گنج زر طلب چه کنم

Чу бо тавонгарӣ дили ғании зи ганҷи зарам

چو با توانگری دل غنی ز گنج زرم

Фурӯғ ёфта сангии сети зари зи тобиши хур

فروغ یافته سنگی ست زر ز تابش خور

Агар ба санг кунам рӯй ъобдолҳҷрм

اگر به سنگ کنم روی عابدالحجرم

Ъаҷузае сети ҷаҳони саҳари созу афсунгар

عجوزه ای ست جهان سحر ساز و افسونگر

Ки сохт саҳари вай аз сари кори кӯру карам

که ساخت سحر وی از سر کار کور و کرم

Натиҷае надиҳади ҷузи хисорат ар чаҳ шавад

نتیجه ای ندهد جز خسارت ار چه شود

Қазо ба фарзи маҳол аз зифоф ӯ втрм

قضا به فرض محال از زفاف او وطرم

Чу мокиёни паии донаи забун ӯ чаҳ шавам

چو ماکیان پی دانه زبون او چه شوم

Бар ӯ чу қаҳқаҳаи зани рӯзу шаб чу Кебеки нарм

بر او چو قهقهه زن روز و شب چو کبک نرم

Чу теғи тӯҳмату тир ҷафо расад зи ҳасуд

چو تیغ تهمت و تیر جفا رسد ز حسود

Басаст тарки худии худу нестии сипарам

بس است ترک خودی خود و نیستی سپرم

Чунин ки мҳбти хайр ва камол шуд дили ман

چنین که مهبط خیر و کمال شد دل من

Чаҳ мнқст расад аз таъни аҳли шӯру шарм

چه منقصت رسد از طعن اهل شور و شرم

Параст гӯши ман аз сбҳаҳи малик чу Масеҳ

پر است گوش من از سبحه ملک چو مسیح

Куҷои мушавваш хотир шавад нҳиқи хуррам

کجا مشوش خاطر شود نهیق خرم

Шуд аз ҳақоиқи ирфони дилами хазинаи роз

شد از حقایق عرفان دلم خزینه راز

Газофи фалсафӣон кӣ ба ним фалси хуррам

گزاف فلسفیان کی به نیم فلس خرم

Пари фириштаи магаси рон ман шавад чу ниҳанд

پر فرشته مگس ران من شود چو نهند

з хон илми ладуннӣ чу Хизри моҳзрм

ز خوان علم لدنی چو خضر ماحضرم

Ба баҳри шеър агар фикр ман шавад ғаввос

به بحر شعر اگر فکر من شود غواص

Баҳоии як гуҳар ояд хароҷи баҳр ва барам

بهای یک گهر آید خراج بحر و برم

Ба боғи наср агар калак ман кунад ҷунбиш

به باغ نثر اگر کلک من کند جنبش

зи нахл хушк диҳад бори миваҳои терм

ز نخل خشک دهد بار میوه های ترم

Ба бӯстони иродат агар буд шаҷарӣ

به بوستان ارادت اگر بود شجری

Ки оварад самари маърифати ман он шаҷарам

که آورد ثمر معرفت من آن شجرم

Вале чаҳ суд ки дар коми завқи тираи дилон

ولی چه سود که در کام ذوق تیره دلان

Ҳамеша чошнӣ талх медиҳад самарам

همیشه چاشنی تلخ می دهد ثمرم

Хамаш кунам ки ба даъвӣ кашид сӯқи калом

خمش کنم که به دعوی کشید سوق کلام

Ба ғайри даъвӣ худ нест маънӣ дигарам

به غیر دعوی خود نیست معنی دگرم

Чу нест лофи ҳунари ҷузи далел бе ҳунарӣ

چو نیست لاف هنر جز دلیل بی هنری

Чаро далел иқомат кунам ки бе ҳунарам

چرا دلیل اقامت کنم که بی هنرم

Забон забонӣа омад ббрмши вари не

زبان زبانیه آمد ببرمش ور نی

Кашад зи ҳарза дарое ба ҷониби сқрм

کشد ز هرزه درایی به جانب سقرم

Чу кард бар дилами абвоби файзро мсмор

چو کرد بر دلم ابواب فیض را مسمار

Чаҳ суд аз онк кунад дар суханварии смрм

چه سود از آنک کند در سخنوری سمرم

Бузургвори худоё ба ҳурмати нафарӣ

بزرگوار خدایا به حرمت نفری

Ки дили нафир каш омад зи шавқ он нафурм

که دل نفیر کش آمد ز شوق آن نفرم

Ба ҳақи покрўонӣ ки пой карда зи сар

به حق پاکروانی که پای کرده ز سر

Тариқи пайравии пайравонишони сипарам

طریق پیروی پیروانشان سپرم

Ки бош ёвари ман то ба неруии ҳиммат

که باش یاور من تا به نیروی همت

Либос ҳастӣ мавҳуми хештани бадарам

لباس هستی موهوم خویشتن بدرم

Раҳе намой ки чун ҷомӣ аз мзиқи вуҷӯд

رهی نمای که چون جامی از مضیق وجود

Фитад ба Фсҳти иқлӣми нестии сафарам

فتد به فسحت اقلیم نیستی سفرم

Дар он сафари хатарии ҷуз хаёл ҳастӣ нест

در آن سفر خطری جز خیال هستی نیست

Ба фазли шомили худ даври дор азон хатарам

به فضل شامل خود دور دار ازان خطرم