Қосид расед ва сохт муаттари машоми ман

قاصد رسید و ساخت معطر مشام من

Дар чин нома дошт магари нофаи хутан

در چین نامه داشت مگر نافه ختن

Он нома нест балки паии тӯҳфаи боғбон

آن نامه نیست بلکه پی تحفه باغبان

Чид аз чамани бунафшау печид дар саман

چید از چمن بنفشه و پیچید در سمن

Ҳаргизи надидаи наргиси чашмӣ ба боғи даҳр

هرگز ندیده نرگس چشمی به باغ دهر

Зинсони дамидаи сунбули мишкӣни зи Настаран

زینسان دمیده سنبل مشکین ز نسترن

Нашукуфта ғунчае сет чу печидаи бинмш

نشکفته غنچه ای ست چو پیچیده بینمش

Ҳамчун даҳони ғунчаи даҳонони пар аз сухан

همچون دهان غنچه دهانان پر از سخن

ЪнбрФшони гулии сет чу бигушодаи хўонмш

عنبرفشان گلی ست چو بگشاده خوانمش

Бар сабзатару гули сероби хандаи зан

بر سبزه تر و گل سیراب خنده زن

Насрини барии гирифта ба бар зулфи пургиреҳ

نسرین بری گرفته به بر زلف پرگره

Гули чеҳрае ниҳода ба рухи ҷаъди пуршикан

گل چهره ای نهاده به رخ جعد پرشکن

Тахтии сети хуши зи оҷ ки саф саф нишаста анд

تختی ست خوش ز عاج که صف صف نشسته اند

Бар вай ба нози ҳинду кони бараҳнаи тан

بر وی به ناز هند و کان برهنه تن

Инҳо кноит аст бигӯям сухани сариҳ

اینها کنایت است بگویم سخن صریح

Вази чеҳра яқин бигушоем ниқоби занн

وز چهره یقین بگشایم نقاب ظن

Ақболномаҳ эй сет ба ихлоси пеша Эй

اقبالنامه ای ست به اخلاص پیشه ای

Аз Лайси бен ғазанфари ёқӯби бен ҳасан

از لیث بن غضنفر یعقوب بن حسن

Шоҳӣ ки ҳад ман набӯд мадҳаши он чунон

شاهی که حد من نبود مدحش آن چنان

Кӯи худ ба адл ва ҷӯад кунад мадҳи хештан

کو خود به عدل و جود کند مدح خویشتن

Чун қосираст калаки забонами зи мдҳтш

چون قاصر است کلک زبانم ز مدحتش

Он ба ки чун дуот нуҳуми меҳр бар даҳан

آن به که چون دوات نهم مهر بر دهن

Покизаи гўҳрои паии гӯши ту суфта ам

پاکیزه گوهرا پی گوش تو سفته ام

Дарҳои шоҳвор ба аз лؤлўии адан

درهای شاهوار به از لؤلوی عدن

Овезае сет дар хур ту дорам он қадр

آویزه ای ست در خور تو دارم آنقدر

Чашм аз ту мардумӣ ки наҳй гӯши сӯии ман

چشم از تو مردمی که نهی گوش سوی من

Ту Юсуфӣ ба Мисри ҷалолати ниҳодаи тахт

تو یوسفی به مصر جلالت نهاده تخت

Ман ғоиб аз ҷаноби ту ёқӯби мумтаҳан

من غایب از جناب تو یعقوب ممتحن

Ёқӯб дошт байти ҳузни баҳри худ яке

یعقوب داشت بیت حزن بهر خود یکی

Ман дорам аз барои ту сад байт бе ҳузн

من دارم از برای تو صد بیت بی حزن

Додат ътиаҳи мулкии лои блак чанд малик

دادت عطیه ملکی لا بلک چند ملک

Бе миннати сипоҳу ҳашами фазли зўолмнн

بی منت سپاه و حشم فضل ذوالمنن

Бояд забони ҳолу мақоли ту рӯзу шаб

باید زبان حال و مقال تو روز و شب

Бошад ба шкргўиии ин фазли мртҳн

باشد به شکرگویی این فضل مرتهن

Навбари дарахтӣ аз чамани адлу боғи малик

نوبر درختی از چمن عدل و باغ ملک

Теша макун зи зулм ва ба он бех худ макун

تیشه مکن ز ظلم و به آن بیخ خود مکن

Бош аз шукуфаи караму адли зеби боғ

باش از شکوفه کرم و عدل زیب باغ

Бош аз смори ҷӯаду атои равнақи чаман

باش از ثمار جود و عطا رونق چمن

То зон шукуфа рӯҳ физойанд шайху шоб

تا زان شکوفه روح فزایند شیخ و شاب

То зини смор ком рубойанд марду зан

تا زین ثمار کام ربایند مرد و زن

Он гӯнаи зӣ ки риштаи омолро буд

آن گونه زی که رشته آمال را بود

Адлати гиреҳи гушой на зулмат гиреҳ фикан

عدلت گره گشای نه ظلمت گره فکن

зи инсофи маликро тараб обод кун чунон

ز انصاف ملک را طرب آباد کن چنان

Конҷои ғарибро равад аз дили ғами ватан

کانجا غریب را رود از دل غم وطن

Олам ки нур илм фишонд кун устувор

عالم که نور علم فشاند کن استوار

Поиш ба зар чу шамъи каш аз зар кунӣ лаган

پایش به زر چو شمع کش از زر کنی لگن

Бе нури илм ӯ шавад аз тирагии ҷаҳл

بی نور علم او شود از تیرگی جهل

Зон сони ҷаҳон ки дар шаби зулмонеи анҷуман

زان سان جهان که در شب ظلمانی انجمن

Онро шиноси соҳиби илму амал ки ҳаст

آن را شناس صاحب علم و عمل که هست

Зон муфтии шароеъу зини мҳиии сунан

زان مفتی شرایع و زین محیی سنن

Неи он сафеҳро ки зи талбиси нафасу дев

نی آن سفیه را که ز تلبیس نفس و دیو

Бтхонаҳҳои ҳирсу ҳавои рости брҳмн

بتخانه های حرص و هوا راست برهمن

Ҳар каҷи қалам ки рост кунад хешро бар он

هر کج قلم که راست کند خویش را بر آن

Корд ба дасти моли фақирӣ ба макру фан

کآرد به دست مال فقیری به مکر و فن

Дасташ ба теғи сози қалам то рақам кунанд

دستش به تیغ ساز قلم تا رقم کنند

Осори адл ва дод ту бар сафҳаи змн

آثار عدل و داد تو بر صفحه زمن

Бар нафасу моли халқ касеро макун амин

بر نفس و مال خلق کسی را مکن امین

Кӯ дар риоят дарме нест мؤтмн

کو در رعایت درمی نیست مؤتمن

Дар ҷомаи хонаи раҳи мадаи онро ки ме кунад

در جامه خانه ره مده آن را که می کند

Аз мурдаи шӯии перҳан аз мурдагони кафан

از مرده شوی پیرهن از مردگان کفن

Озори ҷӯйро макун осӯдаи зи эминӣ

آزار جوی را مکن آسوده ز ایمنی

Козрдаҳи мурданаш ба аз осӯдаи зистан

کآزرده مردنش به از آسوده زیستن

Онро ки стар айб даридан буд ҳунар

آن را که ستر عیب دریدن بود هنر

Бар вай барои стар кафан ба ки перҳан

بر وی برای ستر کفن به که پیرهن

Як халқи хуши з ҳар ки бибинӣ писанд кун

یک خلق خوش ز هر که ببینی پسند کن

Яман Суҳайл шуд санади давлати Яман

یمن سهیل شد سند دولت یمن

Як лаҳза ҳар ки нек шавад муғтанами шумор

یک لحظه هر که نیک شود مغتنم شمار

Қарн Увайс шуд сабаби равнақи қарн

قرن اویس شد سبب رونق قرن

Чизе ки мекунӣ талаб аз аҳли он талаб

چیزی که می کنی طلب از اهل آن طلب

Каз норбн ба нори рисии неи зи норван

کز ناربن به نار رسی نی ز نارون

Некони фириштаи хуй ва бадаст аҳримани сифат

نیکان فرشته خوی و بد است اهرمن صفت

Мапаснд бар фириштаи равони ҳукми аҳриман

مپسند بر فرشته روان حکم اهرمن

Кждстро бикаш раги ҷон аз бадан ки ҳаст

کژدست را بکش رگ جان از بدن که هست

Аз баҳри дӯст бастанаш ин беҳтарини расан

از بهر دوست بستنش این بهترین رسن

Машъуф он машав ки на покаст асл ӯ

مشعوف آن مشو که نه پاک است اصل او

Чандон тароватии надиҳади сабзаи дмн

چندان طراوتی ندهد سبزه دمن

Олӣ шавад лӣими валикин на чун Карим

عالی شود لئیم ولیکن نه چون کریم

Боло паранд мурғон аммо на то пурН

بالا پرند مرغان اما نه تا پرن

Маъмури хонае сети мсмни сарои хулд

معمور خانه ای ست مثمن سرای خلد

Онро иморати дили вайрон буд саман

آن را عمارت دل ویران بود ثمن

Чун шуд сухан дароз кунам хатм бар дуо

چون شد سخن دراز کنم ختم بر دعا

Худ кор ман дуост чаҳ дар сар чаҳ дар ълн

خود کار من دعاست چه در سر چه در علن

То бошад он дуо ки равад сӯии осмон

تا باشد آن دعا که رود سوی آسمان

Гоҳе мФизи роҳату гуҳи мусмири мҳн

گاهی مفیض راحت و گه مثمر محن

Бодои зи аҳли сидқи дуоҳои мустаҷоб

بادا ز اهل صدق دعاهای مستجاب

Бар хасми ту саҳҳом ва бар аҳбоби ту мҷн

بر خصم تو سهام و بر احباب تو مجن

Бар хасм ту мабод паии он саҳҳоми дръ

بر خصم تو مباد پی آن سهام درع

Ҷузи онкии чашмаи чашма чу дръш буд бадан

جز آنکه چشمه چشمه چو درعش بود بدن

Боди он мҷни чунонкии расонад ба ҷони хасм

باد آن مجن چنانکه رساند به جان خصم

Зоҳбоби ту чаҳ сарф кунад новаки Фтн

زاحباب تو چه صرف کند ناوک فتن