Ҳбзои қасрӣ ки айвонаши зи кайвон бартар аст

حبذا قصری که ایوانش ز کیوان برتر است

Қуббаи волоӣ ӯ болои чарх ахзар аст

قبه والای او بالای چرخ اخضر است

Саркашеда сети ончунон боло ки гӯйии чарх ро

سرکشیده ست آنچنان بالا که گویی چرخ را

Кангари атрофи бомаши шарфаҳои афсар аст

کنگر اطراف بامش شرفه های افسر است

Каъба аз сангаст ва ҳар сангӣ ки дар бунёд ӯст

کعبه از سنگ است و هر سنگی که در بنیاد اوست

Каъбаи осои мқблонро қибла гоҳе дигар аст

کعبه آسا مقبلان را قبله گاهی دیگر است

Чарх бар меъмор ӯ гоҳи иморат арза кард

چرخ بر معمار او گاه عمارت عرضه کرد

Хишти меҳру ма ки ин аз сими ноби он аз зар аст

خشت مهر و مه که این از سیم ناب آن از زر است

Гуфт хишти симу зари ӣнҷо наме арзад ба ҳеҷ

گفت خشت سیم و زر اینجا نمی ارزد به هیچ

Бар замини афкан ки фарши соҳаташро дар хур аст

بر زمین افکن که فرش ساحتش را در خور است

Гул ки баҳри оҷураши дасти қазо тахмир кард

گل که بهر آجرش دست قضا تخمیر کرد

Хокаш аз хулди барин обаши зи ҳавз кавсар аст

خاکش از خلد برین آبش ز حوض کوثر است

Баҳри устоди муқарнаси кор ӯ ҳар бомдод

بهر استاد مقرنس کار او هر بامداد

Гҷ сиришта меҳри зи асФидоҷи субҳ анвар аст

گج سرشته مهر ز اسفیداج صبح انور است

Шоху барги нақшҳои сафҳаи девор ӯ

شاخ و برگ نقش های صفحه دیوار او

Дар улувва манзалат бо шохи тӯбо ҳамсар аст

در علو منزلت با شاخ طوبی همسر است

Зончаҳи фозили монда аз наққоши рангомез ӯ

زانچه فاضل مانده از نقاش رنگ آمیز او

Як суфоли лоҷуварди ин гунбад нилӯфар аст

یک سفال لاجورد این گنبد نیلوفر است

Шаби зи нури шамса ӯ зарра дар чашми зрир

شب ز نور شمسه او ذره در چشم ضریر

зи офтоби чошт бар аҳли басари равшан тар аст

ز آفتاب چاشت بر اهل بصر روشن تر است

намекунам даъвӣ ки ҳаст афзӯни зи олами Фсҳтш

می کنم دعوی که هست افزون ز عالم فسحتش

Гарчи тӯлу арзи олами кишвари андар кишвар аст

گرچه طول و عرض عالم کشور اندر کشور است

Ҳуҷҷатами ин бас ки он шоҳӣ ки дар олами зи ҷоҳ

حجتم این بس که آن شاهی که در عالم ز جاه

наменагунҷад дар ҳаримаши маҳди иззат густар аст

می نگنجد در حریمش مهد عزت گستر است

Шоҳи абўолғозии мъзи малику дайни султони ҳусайн

شاه ابوالغازی معز ملک و دین سلطان حسین

Каз сробстони ҷоҳаш на фалаки як манзар аст

کز سرابستان جاهش نه فلک یک منظر است

Сақфи қасраш бо муламмаъи нақшҳо болои чарх

سقف قصرش با ملمع نقش ها بالای چرخ

Ҳамчуи болои замини ин торам пурахтар аст

همچو بالای زمین این طارم پراختر است

Чун дар хилвати саро бар рӯй хосон карда боз

چون در خلوت سرا بر روی خاصان کرده باز

Аз сарони сад ҳалқааш чун ҳалқаи берун дар аст

از سران صد حلقه اش چون حلقه بیرون در است

Чун буд дар сояи девор ӯ ҷо ёфта

چون بود در سایه دیوار او جا یافته

Гар наад дар қасри худ пой аз қусӯр қайсар аст

گر نهد در قصر خود پای از قصور قیصر است

Малик азу шуд дилбари зебо ва ин фирӯзаи тоқ

ملک ازو شد دلبر زیبا و این فیروزه طاق

Пеши ин айвони мқўси абрӯии он дилбар аст

پیش این ایوان مقوس ابروی آن دلبر است

Шаб сарояд Зуҳраи баҳри посбононаши сурӯд

شب سراید زهره بهر پاسبانانش سرود

Гўиё бар гӯшаи бомаши яке хунёгар аст

گوییا بر گوشه بامش یکی خنیاگر است

Аз дар даҳлези ҷоҳ ӯ ки боб давлат аст

از در دهلیز جاه او که باب دولت است

Қимат ҳар таҳтае тахти ҳазор Искандар аст

قیمت هر تخته ای تخت هزار اسکندر است

Офтобу чархро бо ӯ ҳаме кардам қиёс

آفتاب و چرخ را با او همی کردم قیاس

Дар муҳӣти ҳиммат ӯ ин садафи он гавҳар аст

در محیط همت او این صدف آن گوهر است

Арсаи ҳиҷо ки бошад прдлонро равза Эй

عرصه هیجا که باشد پردلان را روضه ای

Каши сипари гули ғунчаҳо пайкону сӯсан ханҷар аст

کش سپر گل غنچه ها پیکان و سوسن خنجر است

Ҳар ки онҷои зи абри теғи афшондаи борони зарар

هر که آنجا ز ابر تیغ افشانده باران ضرر

Руста аз хӯни аъодии лолаҳои аҳмар аст

رسته از خون اعادی لاله های احمر است

Мадҳати ҷоҳу ҷалолашро чаҳ ҳоҷати назми ман

مدحت جاه و جلالش را چه حاجت نظم من

Ҳасани модарзоди мустағнии зи зеб ва зевар аст

حسن مادرزاد مستغنی ز زیب و زیور است

То фалак карда зи хуршеди оташ аз анҷуми сапанд

تا فلک کرده ز خورشید آتش از انجم سپند

Гирди ин қасри ҷаҳони оро чу гардон миҷмар аст

گرد این قصر جهان آرا چو گردان مجمر است

Бодаи давр аз чашми бад дар ваии гирифтаи ҷоми айш

باده دور از چشم بد در وی گرفته جام عیش

Он ки ҳамчун ҷами ҳазораш ҷуръаи нӯш соғар аст

آن که همچون جم هزارش جرعه نوش ساغر است