Манам ки тоҷи сари чархи хоки пой ман аст

منم که تاج سر چرخ خاک پای من است

Чу зарраи рақси кунони меҳр дар ҳавоӣ ман аст

چو ذره رقص کنان مهر در هوای من است

Қатори рӯзу шаби афтодаи сояу нурӣ

قطار روز و شب افتاده سایه و نوری

зи авҷи конгресси кохи кибриёӣ ман аст

ز اوج کنگره کاخ کبریای من است

Ба офтоби куҷои сари дароварам ки чу ӯ

به آفتاب کجا سر درآورم که چو او

Ҳазор хишти зари афтода дар фазоӣ ман аст

هزار خشت زر افتاده در فضای من است

зи моҳи коса ба каф ҳар шаб аз шаҳоби Асо

ز ماه کاسه به کف هر شب از شهاب عصا

Фалаки тавофи кунони гирд дар гадоӣ ман аст

فلک طواف کنان گرد در گدای من است

На шаб ба моҳ буд ҳоҷат ва на рӯз ба меҳр

نه شب به ماه بود حاجت و نه روز به مهر

Чунин ки рӯй замини равшан аз зёӣ ман аст

چنین که روی زمین روشن از ضیای من است

зи Ямани базми шаҳу соқёни ҳури нажод

ز یمن بزم شه و ساقیان حور نژاد

Ҳарими равзаи ризвони ҳарамсароӣ ман аст

حریم روضه رضوان حرمسرای من است

Кунад нузули зи ман ҳар замон ба ҷой дигар

کند نزول ز من هر زمان به جای دگر

Чаҳ лутфҳо ки з ҳар манзилаш ба ҷой ман аст

چه لطف ها که ز هر منزلش به جای من است