эй умри гиронмоя вае ҷони гиромӣ

ای عمر گرانمایه و ای جان گرامی

Ҷонам ба фидояти зи куҷое ва чаҳ номӣ

جانم به فدایت ز کجایی و چه نامی

Кардем дилу дидаи мақоми ту вале нест

کردیم دل و دیده مقام تو ولی نیست

Маълум ки бо хастаи дилон дар чаҳ мақомӣ

معلوم که با خسته دلان در چه مقامی

Дмсози сегон дар худ сад раҳами афзӯн

دمساز سگان در خود صد رهم افزون

Дидӣ ва нагуфтӣ ки азин хайли кадомӣ

دیدی و نگفتی که ازین خیل کدامی

Бар рӯй замини ҳайф буд он кафи пои ҳайф

بر روی زمین حیف بود آن کف پا حیف

Бар дидаи ман на қадами он дам ки хиромӣ

بر دیده من نه قدم آن دم که خرامی

Ғам нест агар моҳи малик нима намонда сет

غم نیست اگر ماه ملک نیمه نمانده ست

Рухсора барафрӯз ки моро ту тамомӣ

رخساره برافروز که ما را تو تمامی

Зоҳид нашуд огоҳи зи асрори харобот

زاهد نشد آگاه ز اسرار خرابات

Идрок вақойиъ накунад мардуми омӣ

ادراک وقایع نکند مردم عامی

Ҳаргиз накунад орзӯии халъати шоҳӣ

هرگز نکند آرزوی خلعت شاهی

Ҷомӣ ки расед аз ту ба ташрифи ғуломӣ

جامی که رسید از تو به تشریف غلامی