Ҳар қатра май лаъл ки резад ба заминӣ

هر قطره می لعل که ریزد به زمینی

Аз ҷоми ту бар хотам айшаст нигинӣ

از جام تو بر خاتم عیش است نگینی

Бо зулмати шаки сар даҳонат натавон ёфт

با ظلمت شک سر دهانت نتوان یافت

Аз нури рахтгар ндмди субҳи яқинӣ

از نور رخت گر ندمد صبح یقینی

Гуфтам шудам эмини зи балоҳои замона

گفتم شدم ایمن ز بلاهای زمانه

Ногоҳ хаёл ту даромад зи камӣнӣ

ناگاه خیال تو درآمد ز کمینی

Ҳар дайн ки на ишқаст ҳамаи куфр ва залол аст

هر دین که نه عشق است همه کفر و ضلال است

Бо ишқи ту фориғ шудаам аз ҳамаи динӣ

با عشق تو فارغ شده ام از همه دینی

Сад хори зи ҳиҷрон ба дилам ба ки чу оем

صد خار ز هجران به دلم به که چو آیم

Гирад ба маломати хами абрӯии ту чинӣ

گیرد به ملامت خم ابروی تو چینی

Аз хок дарат гарчи шавам гирд нахезам

از خاک درت گرچه شوم گرد نخیزم

Дар кӯй вафо нест чу ман хоки нишинӣ

در کوی وفا نیست چو من خاک نشینی

Дарҷ гуҳар омад лабати онро ба амонат

درج گهر آمد لبت آن را به امانت

Бисипор ба ҷомӣ ки чу ӯ нест Аминӣ

بسپار به جامی که چو او نیست امینی