Ишқат ки буд каъбаи арбоби саломат

عشقت که بود کعبه ارباب سلامت

Рег ҳарамаш нест ба ҷузи санги маломат

ریگ حرمش نیست به جز سنگ ملامت

Шаҳрӣ ки на ҷои ту дар ӯ хона нагирем

شهری که نه جای تو در او خانه نگیریم

Дар бодияи касро нашавад азми иқомат

در بادیه کس را نشود عزم اقامت

Завқӣ расад аз номаи ту рӯзи фироқам

ذوقی رسد از نامه تو روز فراقم

Каз нома тоъат нарасад рӯзи қиёмат

کز نامه طاعت نرسد روز قیامت

Аз оташи дили сар ба фалаки бардаи илми байн

از آتش دل سر به فلک برده علم بین

Бар хоки шаҳиди ғамати ин сети аломат

بر خاک شهید غمت این ست علامت

Ноҷуста диҳад пери Муғони бода ба риндон

ناجسته دهد پیر مغان باده به رندان

Бо муътақидон мекунад изҳори каромат

با معتقدان می کند اظهار کرامت

Гар вақти намозии гузарии сӯии муаззин

گر وقت نمازی گذری سوی مؤذن

Қади қомат ӯ паст шавад зон қаду қомат

قد قامت او پست شود زان قد و قامت

Ҳар нақш ки ҷомӣ на ба савдои хатати баст

هر نقش که جامی نه به سودای خطت بست

Шасти он ҳамаи чашми турш аз ашки надомат

شست آن همه چشم ترش از اشک ندامت