Чашм бикшодам пас аз ҳиҷрон ба абрӯии хушат

چشم بگشادم پس از هجران به ابروی خوشت

Моҳи иди васл нав кардам ба рӯй маҳвашат

ماه عید وصل نو کردم به روی مهوشت

Хат намӯдӣ пуртӯии нотофта зон рух ҳануз

خط نمودی پرتوی ناتافته زان رخ هنوز

Сӯхтам аз дӯд ту ногашта гарм аз оташат

سوختم از دود تو ناگشته گرم از آتشت

Як ниҳоли орзӯ дар боғи ҷони мо нишон

یک نهال آرزو در باغ جان ما نشان

Гӯ хадангӣ бош кам эй тарки шӯх аз таркишат

گو خدنگی باش کم ای ترک شوخ از ترکشت

Як дўсаҳи бӯса карам кун чораи дарди маро

یک دوسه بوسه کرم کن چاره درد مرا

Нозукаст он лаб наме озорам аз панҷ ва шашат

نازک است آن لب نمی آزارم از پنج و ششت

Лофи донишмандӣ эй соҳиби ъамома то ба кӣ

لاف دانشمندی ای صاحب عمامه تا به کی

Чун хилоф дониш омад вазъи дастору Фшт

چون خلاف دانش آمد وضع دستار و فشت

Дар таманнои ту пайванд аз ҳама бигусаста ем

در تمنای تو پیوند از همه بگسسته ایم

Баъди азин дасти умеди моу ҷаъди дилкашат

بعد ازین دست امید ما و جعد دلکشت

Ҳар чаҳ гӯйии ҷомӣ аз дили гӯ на аз васвоси табъ

هر چه گویی جامی از دل گو نه از وسواس طبع

То шавад хўшўқти аҳли дили зи анфоси хушат

تا شود خوشوقت اهل دل ز انفاس خوشت