Водии ишқ ки ҷузи ташна дар ӯ ноёб аст

وادی عشق که جز تشنه در او نایاب است

Регаш аз хӯни дили ташнаи лабон сероб аст

ریگش از خون دل تشنه لبان سیراب است

Хоб маргаст дар он водӣу бедори дилӣ

خواب مرگ است در آن وادی و بیدار دلی

Шуда дар соя ҳар хорбнш дар хоб аст

شده در سایه هر خاربنش در خواب است

Србнаҳ ё сари худ гир ки ин водӣ ро

سربنه یا سر خود گیر که این وادی را

Қӯти зоғони ҳама аз мағз аўлўололбоб аст

قوت زاغان همه از مغز اولوالالباب است

Хорҳо хам шуда бар хори муғелони гӯйӣ

خارها خم شده بر خار مغیلان گویی

Ҷазби ҷонро зи тани хастаи дилон қуллоб аст

جذب جان را ز تن خسته دلان قلاب است

Ҷамъи хоҳии дилати асбоби ҷаҳон тафриқа кун

جمع خواهی دلت اسباب جهان تفرقه کن

Тухми ҷамъияти дили тафриқа асбоб аст

تخم جمعیت دل تفرقه اسباب است

Савти абвоб футуҳаст садои неу чанг

صوت ابواب فتوح است صدای نی و چنگ

Кӯи мғнӣ ки дилами толиби фатҳ албоб аст

کو مغنی که دلم طالب فتح الباب است

Лаби фурӯи банди зи бегона ки аз даври самоъ

لب فرو بند ز بیگانه که از دور سماع

Давр ба ҳар ки на аз доира асҳоб аст

دور به هر که نه از دایره اصحاب است

Манъ ҷомӣ макун аз чошнии шарбати ишқ

منع جامی مکن از چاشنی شربت عشق

Ки магаси вори фурӯи рафтаи дарин ҷлоб аст

که مگس وار فرو رفته درین جلاب است