Абрӯии хушат ки моҳ ид аст

ابروی خوشت که ماه عید است

Ангушт намой аҳл дид аст

انگشت‌ نمای اهل دید است

Аз рӯй ту иди ошиқон ро

از روی تو عید عاشقان را

Субҳӣ ба муборакии дамидаи сет

صبحی به مبارکی دمیده‌ست

Ҳар сол якеаст иди рӯза

هر سال یکیست عید روزه

Моро ҳамаи рӯза аз ту ид аст

ما را همه روزه از تو عید است

Шуд иди ман аз рахти хуҷаста

شد عید من از رخت خجسته

Зини иди хуҷастатар ки дидаи сет ?

زین عید خجسته‌تر که دیده‌ست؟

Гуфтӣ зи ғамат ба ҷони расонам

گفتی ز غمت به جان رسانم

Идии зи туами ҳамин расидаи сет

عیدی ز توام همین رسیده‌ست

Хайёти замонаи халъати лутф

خیاط زمانه خلعت لطف

Бар қомати дилкашати бурӣдаи сет

بر قامت دلکشت بریده‌ست

Бе ваъдаи васли муждаи ид

بی وعده وصل مژده عید

Бар ҷомии хастаи дил ваъид аст

بر جامی خسته دل وعید است