Ёр рафт аз дидаи лекини рӯзу шаб дар хотир аст

یار رفت از دیده لیکن روز و شب در خاطر است

Гар ба сӯрат ғоибаст аммо ба маънӣ ҳозир аст

گر به صورت غایب است اما به معنی حاضر است

Ошиқи андари зоҳир ва ботин набинад ғайри дӯст

عاشق اندر ظاهر و باطن نبیند غیر دوست

Пеши аҳли ботини ин маънӣ ки гуфтам зоҳир аст

پیش اهل باطن این معنی که گفتم ظاهر است

Дар ҳузури дӯст ҳар ҷониби назар кардан хатост

در حضور دوست هر جانب نظر کردن خطاست

Як замон ҳозир нишин эй дил ки ҷонон нозир аст

یک زمان حاضر نشین ای دل که جانان ناظر است

Хотирам хуш нест ҳаргизи ҷуз ба зери бори ишқ

خاطرم خوش نیست هرگز جز به زیر بار عشق

Пеши ошиқ ҳар чаҳ ҷуз ишқаст бор хотир аст

پیش عاشق هر چه جز عشق است بار خاطر است

Ошиқи дарвеш то донист завқи сабру шукр

عاشق درویش تا دانست ذوق صبر و شکر

Бар ҷафоҳои ту собири вази балоҳо шокир аст

بر جفاهای تو صابر وز بلاها شاکر است

Он даҳонро сари ғайби алғиби дон каз шарҳи он

آن دهان را سر غیب الغیب دان کز شرح آن

Ҳам ишорати мондаи оҷизи ҳам иборат қосир аст

هم اشارت مانده عاجز هم عبارت قاصر است

Он прирўро ба афсуни сухан тасхир кард

آن پریرو را به افسون سخن تسخیر کرد

Зон сабаб гӯйанд шоир нест ҷомӣ соҳир аст

زان سبب گویند شاعر نیست جامی ساحر است