Марои кор аз ғами ишқи ту зор аст

مرا کار از غم عشق تو زار است

Дилами рафтаи сету ҷони наздик кор аст

دلم رفته ست و جان نزدیک کار است

Агар аз синаи пурсӣ дарднок аст

اگر از سینه پرسی دردناک است

Вагар аз дида гӯям ашкбор аст

وگر از دیده گویم اشکبار است

Ту гаштӣ аз қарори хештан лек

تو گشتی از قرار خویشتن لیک

Марои он беқарорӣ барқарор аст

مرا آن بی قراری برقرار است

Ба узри ишқи Вомиқро хаттии бас

به عذر عشق وامق را خطی بس

Ки узроро зи хӯбӣ бар изор аст

که عذرا را ز خوبی بر عذار است

Мабар гирд аз рухи зарди ман эй ашк

مبر گرد از رخ زرد من ای اشک

Казон чобуки саворам ёдгор аст

کزان چابک سوارم یادگار است

Даруни сад хорхор аз меҳнати ҳиҷр

درون صد خارخار از محنت هجر

Киро пурвои гулгашт баҳор аст

که را پروای گلگشت بهار است

Ба дарди дарду ғам хуш бош ҷомӣ

به درد درد و غم خوش باش جامی

Ки софи айши моро ногувор аст

که صاف عیش ما را ناگوار است