Боз дар базми ғамати наъра нўшонўш аст
باز در بزم غمت نعرهٔ نوشانوش است
Ақли ҳайрону хиради волау ҷон мадҳуш аст
عقل حیران و خرد واله و جان مدهوش است
Нарасад хастаи дилонро зи ту ҷузи неши ситам
نرسد خسته دلان را ز تو جز نیش ستم
Гарчи ҷоми лаби лаъли ту лаболаб нӯш аст
گرچه جام لب لعل تو لبالب نوش است
Ашки гармами зи туфи хӯн дил ояд дар чашм
اشک گرمم ز تف خون دل آید در چشم
Бас ки дар оташи шавқи ту дилам дар ҷӯш аст
بس که در آتش شوق تو دلم در جوش است
Кисвати хоҷагӣу халъати шоҳӣ чаҳ кунад
کسوت خواجگی و خلعت شاهی چه کند
Ҳар киро ғошияи бандагӣат бар дӯш аст
هر که را غاشیهٔ بندگیاَت بر دوش است
Бар сари бистари андӯҳи даҳуми ҷони охир
بر سر بستر اندوه دهم جان آخر
Чун марои шоҳиди мақсӯд на дар оғӯш аст
چون مرا شاهد مقصود نه در آغوش است
Май гузаштӣ ва ба худ замзама Эй ме кардӣ
میگذشتی و به خود زمزمهای میکردی
Умрҳо шуд ки марои лиззати он дар гӯш аст
عمرها شد که مرا لذت آن در گوش است
Қиссаи ишқи ту ҷомии зи касон чун пӯшад
قصه عشق تو جامی ز کسان چون پوشد
Чеҳра гуёст агар чанд забон хомӯш аст
چهره گویاست اگرچند زبان خاموش است