Шоҳиди бустон ки чашмаши наргису рӯйиш гул аст

شاهد بستان که چشمش نرگس و رویش گل است

Соя бар барги гул ӯ карда шох сунбул аст

سایه بر برگ گل او کرده شاخ سنبل است

Миҷмари фирӯзаи дон ҳар ғунчаро каз гул дар он

مجمر فیروزه دان هر غنچه را کز گل در آن

Оташии афрӯхта аз баҳри доғ булбул аст

آتشی افروخته از بهر داغ بلبل است

Кӯҳу саҳрои бас ки мехӯрданд аз ҷоми саҳоб

کوه و صحرا بس که می خوردند از جام سحاب

Лолаҳо бар рӯишони афтода зон май гул гул аст

لاله ها بر رویشان افتاده زان می گل گل است

Бас ки аз сабзаи заминҳо сабз шуд ҳар пушта ро

بس که از سبزه زمینها سبز شد هر پشته را

Чўк карда бахтеи дон каз сқрлотш ҷл аст

چوک کرده بختیی دان کز سقرلاطش جل است

Турраи шамшоди каши бастаи гиреҳи дасти сабо

طره شمشاد کش بسته گره دست صبا

Омада бар сари зи хубони чаман чун кокул аст

آمده بر سر ز خوبان چمن چون کاکل است

То кунад булбул ба базми гули мукаррари қавли хеш

تا کند بلبل به بزم گل مکرر قول خویش

Аз суроҳеи он на қлқл балки такрор қул аст

از صراحی آن نه قلقل بلکه تکرار قل است

Бар самоъи шеъри ҷомии бас ки дар ваҷданду ҳол

بر سماع شعر جامی بس که در وجدند و حال

Дар чамани афтода аз ғавғои мурғон ғулғул аст

در چمن افتاده از غوغای مرغان غلغل است