Субҳдами арз чаман кун ки ҳаво муътадил аст

صبحدم عرض چمن کن که هوا معتدل است

Вази нами ним шабии роҳ на гирд ва на гул аст

وز نم نیم شبی راه نه گرد و نه گل است

Таҳтаи хоки зи баси гул ки дамидаи сети зи гул

تخته خاک ز بس گل که دمیده ست ز گل

Лавҳи сӯратгарӣ хомаи занон чгл аст

لوح صورت گری خامه زنان چگل است

Абри гӯи сояи миндоз ки гирди лаби ҷӯй

ابر گو سایه مینداز که گرد لب جوی

Сояи норвану бед ба ҳам муттасил аст

سایه نارون و بید به هم متصل است

Баста дар шохи гулии хурраму хандони дили хеш

بسته در شاخ گلی خرم و خندان دل خویش

Ҳар ки чун ғунчаи дарин фасли зи арбоб дил аст

هر که چون غنچه درین فصل ز ارباب دل است

Бар лаби кишт чаро сурхи баромади лола

بر لب کشت چرا سرخ برآمد لاله

Гарна дар даври гул аз соғари холӣ хаҷал аст

گرنه در دور گل از ساغر خالی خجل است

Мӯҳтасиб гар назанад бар хам май санги ситам

محتسب گر نزند بر خم می سنگ ستم

Ҳар ҷафое ки кунад дар ҳақи мисатон бҳл аст

هر جفایی که کند در حق مستان بحل است

Бӯстони дилкаш ва май биғшу ёрони сархуш

بوستان دلکش و می بیغش و یاران سرخوش

Ҷомӣ аз зуҳди худ имрӯзи аҷаб мунфаил аст

جامی از زهد خود امروز عجب منفعل است