Оташи андари хирман мо зад рахти вена равшан аст

آتش اندر خرمن ما زد رخت وین روشن است

Холи мишкӣни ту бар рухи донае зин хирман аст

خال مشکین تو بر رخ دانه ای زین خرمن است

Он рухи нозук чу об аз дида рафт аммо ҳануз

آن رخ نازک چو آب از دیده رفت اما هنوز

Нақши холат чун сиёҳии монда дар чашм ман аст

نقش خالت چون سیاهی مانده در چشم من است

Ту марои чашмӣ ва то бар бом ва равзан омадӣ

تو مرا چشمی و تا بر بام و روزن آمدی

Чашми ман гуҳ бар канори бому гуҳ бар равзан аст

چشم من گه بر کنار بام و گه بر روزن است

Гарчи май пӯшади зи мо лутфи танатро перҳан

گرچه می‌پوشد ز ما لطف تنت را پیرهن

Кӣ тавон пӯшидани он Лутфӣ ки дар пероҳан аст

کی توان پوشیدن آن لطفی که در پیراهن است

Шаб наоне рух ба поят судаам инак ҳануз

شب نهانی رخ به پایت سوده ام اینک هنوز

Қатраҳои хӯни зи ашки ман туро бар доман аст

قطره های خون ز اشک من تو را بر دامن است

Дили асири дому ҷони мурғи ҳарим бом туаст

دل اسیر دام و جان مرغ حریم بام توست

Доғи ҳурмону ғами ҳиҷрони саросар бар тан аст

داغ حرمان و غم هجران سراسر بر تن است

Берахт гуфтам накӯ пар мекунам домани зи ашк

بی رخت گفتم نکو پر می کنم دامن ز اشک

Гуфт ҷомии кори некӯ кардан аз пар кардан аст

گفت جامی کار نیکو کردن از پر کردن است