Дилами зи ҳиҷри хуросон азон ҳаросон аст

دلم ز هجر خراسان ازان هراسان است

Ки баҳри фақру муҳӣти фано хуросон аст

که بحر فقر و محیط فنا خراسان است

Нахусти гавҳар аз он баҳри шоҳи бастомии сет

نخست گوهر از آن بحر شاه بسطامی ست

Ки қутби зиндаи дилон ва худошиносон аст

که قطب زنده دلان و خداشناسان است

Бикаш либоси ръўнт ки шайхи хрқонӣ

بکش لباس رعونت که شیخ خرقانی

Ситодаи хирқа ба кафи баҳр белибосон аст

ستاده خرقه به کف بهر بی لباسان است

Бигӯ сипоси маин орифӣ ки дар мҳнаҳи сет

بگو سپاس مهین عارفی که در مهنه ست

Ки ишқ дар паии озор носипосон аст

که عشق در پی آزار ناسپاسان است

Ба гӯш ҷон бишинав нуктаҳои пери Ҳирот

به گوش جان بشنو نکته های پیر هرات

Ки мушкилоти тариқ аз беонашосон аст

که مشکلات طریق از بیانش آسان است

Чу коси хеши шикастии биё ки соқии ҷом

چو کاس خویش شکستی بیا که ساقی جام

Ниҳодаи бода ба дасти шикаста косон аст

نهاده باده به دست شکسته کاسان است

Гадоӣ дарашон пеша кардае ҷомӣ

گدایی درشان پیشه کرده ای جامی

Ба ҷуз ту кист гадоӣ ки подшосон аст

به جز تو کیست گدایی که پادشاسان است