Ҷафои ту ки басии хуштар аз вафоӣ ман аст

جفای تو که بسی خوشتر از وفای من است

Ҳамаи аноят ва лутфаст чун ба ҷой ман аст

همه عنایت و لطف است چون به جای من است

Вафо ки бо ҳама кас мекунӣ наме хоҳам

وفا که با همه کس می کنی نمی خواهم

Ману ҷафои ту кони хосса аз барои ман аст

من و جفای تو کان خاصه از برای من است

Чу қадари давлати васли туро надонистам

چو قدر دولت وصل تو را ندانستم

Ба доғи ҳиҷр ки месӯзем сазоӣ ман аст

به داغ هجر که می سوزیم سزای من است

Гуҳӣ ки теғи зании дасти даҳ ки бӯсаи занам

گهی که تیغ زنی دست ده که بوسه زنم

Ки дстбўси ту он лаҳзаи хӯни баҳои ман аст

که دستبوس تو آن لحظه خون بهای من است

Хуши онкии раҳми кунон бо рақиб ме гуфтӣ

خوش آنکه رحم کنان با رقیب می گفتی

Маронаш аз сари ин кӯ ки мубталоӣ ман аст

مرانش از سر این کو که مبتلای من است

Маро ба меҳри ту то ҳаст рӯй сояи сифат

مرا به مهر تو تا هست روی سایه صفت

Рақиби рӯи сияҳи афтода дар қафоӣ ман аст

رقیب رو سیه افتاده در قفای من است

Магӯ ки шинаи бегонагони сети ҷомӣ ро

مگو که شینه بیگانگان ست جامی را

Ки ъмрҳости саги Кувайти ошноӣ ман аст

که عمرهاست سگ کویت آشنای من است