Ҳар нишон каз хӯни дил бар домани чок ман аст

هر نشان کز خون دل بر دامن چاک من است

Пеши аҳли дили далели домани пок ман аст

پیش اهل دل دلیل دامن پاک من است

Дмбдм эй ғунча раъно маханд аз гиря ам

دمبدم ای غنچه رعنا مخند از گریه ام

Кини чаманро обу ранг аз чашми намнок ман аст

کین چمن را آب و رنگ از چشم نمناک من است

Ишқ ту нагирифт боло то дил ва ҷонам насӯхт

عشق تو نگرفت بالا تا دل و جانم نسوخت

Ореи ин оташи баланд аз хору хошок ман аст

آری این آتش بلند از خار و خاشاک من است

Чошнии шарбат маргам раҳанд аз доғи ҳиҷр

چاشنی شربت مرگم رهاند از داغ هجر

Ончӣ дар коми касон заҳраст тирёк ман аст

آنچه در کام کسان زهر است تریاک من است

Шуд танами фарсӯдаи зери санги бедод батон

شد تنم فرسوده زیر سنگ بیداد بتان

Куштаи ишқами ман ва ин сангҳо хок ман аст

کشته عشقم من و این سنگها خاک من است

Тарки марҳами гӯи тбибои кини ҷароҳат бар дилам

ترک مرهم گو طبیبا کین جراحت بر دلم

Ёдгор аз новаки бдхўӣ бебок ман аст

یادگار از ناوک بدخوی بی باک من است

Гуфтамаш барадии зи ҷомии дил ба зулфи хеши банд

گفتمش بردی ز جامی دل به زلف خویش بند

Гуфт ҳар сайдии куҷои лоиқ ба фитрок ман аст

گفت هر صیدی کجا لایق به فتراک من است