Он сарви ноз бар лаби бом истода кист

آن سرو ناز بر لب بام ایستاده کیست

Бар тарафи офтоби каллаи каҷ ниҳода кист

بر طرف آفتاب کله کج نهاده کیست

Бигзор зикри ҳуру ҳадиси қусӯр ӯ

بگذار ذکر حور و حدیث قصور او

Болои қасри омадаи он ҳўрзодаҳ кист

بالای قصر آمده آن حورزاده کیست

Гӯйанд дил барои чаҳ додӣ ба меҳр ӯ

گویند دل برای چه دادی به مهر او

Он кас ки дидаи шакли вай ва дил надода кист

آن کس که دیده شکل وی و دل نداده کیست

Ҳар ҷои гуҳӣ пиёда кунад гашту гуҳи савор

هر جا گهی پیاده کند گشت و گه سوار

Онҷои гули савору сарв пиёда кист

آنجا گل سوار و سرو پیاده کیست

эй шайхи шаҳр чанд маломат кунӣ маро

ای شیخ شهر چند ملامت کنی مرا

Бе завқи ҷоми бодау маъшӯқ сода кист

بی ذوق جام باده و معشوق ساده کیست

То дидаанд ҷоми лабаши аҳли савмиъа

تا دیده اند جام لبش اهل صومعه

Он кӯ накарда хирқаи худ раҳн бода кист

آن کو نکرده خرقه خود رهن باده کیست

Аз по фитод ҷомӣ ва он шӯхи сангдил

از پا فتاد جامی و آن شوخ سنگدل

Ҳаргиз нагуфт бар сари ин кӯ фитода кист

هرگز نگفت بر سر این کو فتاده کیست