Насими алсбҳи зари манӣ рабӣ наҷад ва қаблҳо
نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها
Ки буи дӯст меояд азони фарсӯдаи манзил ҳо
که بوی دوست میآید ازآن فرسوده منزلها
Чу гардад шавқи васли афзӯн чаҳ ҷои таън агар маҷнӯн
چو گردد شوق وصل افزون چه جای طعن اگر مجنون
Ба буии ҳўдҷ Лайлӣ фитад дунболи маҳмил ҳо
به بوی هودج لیلی فتد دنبال محملها
Дили ман пари зи меҳри ёр ва ӯ фориғи набӯдаи сети он
دل من پر ز مهر یار و او فارغ نبودهست آن
Ки мегӯйанд роҳӣ ҳаст дилҳоро сӯии дил ҳо
که میگویند راهی هست دلها را سوی دلها
Расед инак зи раҳи слмӣ ва ман аз заъфи тани зинсон
رسید اینک ز ره سلمی و من از ضعف تن زینسان
Фхз ё соҳи рӯҳии тӯҳфаи манӣу ақблҳо
فخذ یا صاح روحی تحفة منی و اقبلها
Марез эй абри дидаи оби ҳасрат бар сари роҳаш
مریز ای ابر دیده آب حسرت بر سر راهش
Ки даври аввалии сами асбаши зи осеби чунин гул ҳо
که دور اولی سم اسبش ز آسیب چنین گلها
Маро аз ҳиҷр ӯ дар дили гиреҳ май буд сад мушкил
مرا از هجر او در دل گره میبود صد مشکل
Чу дидам шакл ӯ фии улҳол ҳал шуд ҷумлаи мушкил ҳо
چو دیدم شکل او فیالحال حل شد جمله مشکلها
зи ҷаври даври ғами фарҷоми ҷомии қисса ҳо дорад
ز جور دور غم فرجام جامی قصهها دارد
Влкни хавфи амлоли алндомии лами итўлҳо
ولکن خوف املال الندامی لم یطولها