Ҳар шаби афрӯхта аз оташи дили машъала ҳо

هر شب افروخته از آتش دل مشعله‌ها

Равад аз кӯии ғамати сӯии адами қофила ҳо

رود از کوی غمت سوی عدم قافله‌ها

Дилам аз партави хуршеди рахти қандилии сет

دلم از پرتو خورشید رُخَت قندیلی‌ست

Каз сари зулфи ту овехта бо силсила ҳо

کز سر زلف تو آویخته با سلسله‌ها

Шарҳи асрор харобот надонад ҳамаи кас

شرح اسرار خرابات نداند همه کس

Ҳам магари пери Муғон ҳал кунад ин масаъла ҳо

هم مگر پیر مغان حل کند این مسئله‌ها

Дар раҳи фақру фано бе мадади ишқи Марв

در ره فقر و فنا بی مدد عشق مرو

Ки камӣнгоҳи ҳаводис буд ин марҳала ҳо

که کمینگاه حوادث بُوَد این مرحله‌ها

Гуфту гӯии хирад аз ҳад бигузашт эй соқӣ

گفت‌‌و‌گوی خرد از حد بگذشت ای ساقی

Бода дар даҳ ки надорам сари ин машғала ҳо

باده در ده که ندارم سرِ این مشغله‌ها

Соъатии гӯши ризои сӯии ман длшдаҳ на

ساعتی گوش رضا سوی منِ دلشده نه

Комшб аз дасти ту ҳам пеш ту дорам гила ҳо

کامشب از دست تو هم پیش تو دارم گله‌ها

Воқиф аз сари хароботи ҷузи он маст нашуд

واقف از سِرّ خرابات جز آن مست نشد

Ки ба майхона баровард чу ҷомии чилла ҳо

که به میخانه برآورد چو جامی چله‌ها