То ишқи туами забуни гирифтаи сет

تا عشق توام زبون گرفته ست

Дили қоидаи ҷунуни гирифтаи сет

دل قاعده جنون گرفته ست

Чун лолаи марои зи доғи ишқат

چون لاله مرا ز داغ عشقت

Оташ ба ҳамаи даруни гирифтаи сет

آتش به همه درون گرفته ست

Гулро з бунафша нест он ҳасан

گل را ز بنفشه نیست آن حسن

Каз хати рухи ту кунун гирифтаи сет

کز خط رخ تو کنون گرفته ست

Аз шаҳнаи рӯзгори мо ро

از شحنه روزگار ما را

Лаъли ту хаттӣ ба хӯни гирифтаи сет

لعل تو خطی به خون گرفته ست

Дар даври лаби ту соқии базм

در دور لب تو ساقی بزم

Даст аз май лолаи гавани гирифтаи сет

دست از می لاله گون گرفته ست

Зонсон ки буд сукӯни алиф ро

زانسان که بود سکون الف را

Дар дили қади ту сукӯни гирифтаи сет

در دل قد تو سکون گرفته ست

То рӯй ту хат фузуд ҷомӣ

تا روی تو خط فزود جامی

Аз меҳру мааши фузуни гирифтаи сет

از مهر و مهش فزون گرفته ست