Лабати қӯти ҷон аз шикархандаи сохт

لبت قوت جان از شکرخنده ساخت

Ба як хандаи сад куштаро зиндаи сохт

به یک خنده صد کشته را زنده ساخت

Дили пораи пораи марои ҷамъ буд

دل پاره پاره مرا جمع بود

Дар он зулфи бодаши парокандаи сохт

در آن زلف بادش پراکنده ساخت

Чаҳ рӯй халосӣ буд банда ро

چه روی خلاصی بود بنده را

Ки ишқи ту сад шоҳро бандаи сохт

که عشق تو صد شاه را بنده ساخت

зи як тори мӯят ки то по расед

ز یک تار مویت که تا پا رسید

Паии мо тавон умри пояндаи сохт

پی ما توان عمر پاینده ساخت

Барозанда набӯд қабои бақо

برازنده نبود قبای بقا

Ҷузи он зиндаи дилро ки бо жандаи сохт

جز آن زنده دل را که با ژنده ساخت

Набудам ба як бӯсаи шармандаи ?ут

نبودم به یک بوسه شرمنده ات

Ба хобами лабати дӯши шармандаи сохт

به خوابم لبت دوش شرمنده ساخت

Лабат дид ҷомӣ ки бахшед ҷон

لبت دید جامی که بخشید جان

Балии мастро бодабахшанда сохт

بلی مست را باده بخشنده ساخت