Дили рахтро зи равшанӣ ма гуфт

دل رخت را ز روشنی مه گفت

Сухании равшан ва муваҷҷаҳ гуфт

سخنی روشن و موجه گفت

Ҳар ки дарёфт нуктаи даҳанат

هر که دریافت نکته دهنت

Ақлаш аз сари ғайб огаҳ гуфт

عقلش از سر غیب آگه گفت

Пеши қади баланди ту тӯбо

پیش قد بلند تو طوبی

Сухан сидра гуфт ва кӯтаҳ гуфт

سخن سدره گفت و کوته گفت

Гӯшаи абрӯии туро шаби ид

گوشه ابروی تو را شب عید

Ҳар ки дид алҳилол валлоҳ гуфт

هر که دید الهلال والله گفت

Ваъдаи як бӯса буд ва даҳ дашном

وعده یک بوسه بود و ده دشنام

Лабати он як надоди вена даҳ гуфт

لبت آن یک نداد وین ده گفت

Нест муштоқи каъбаи сӯфии шаҳр

نیست مشتاق کعبه صوفی شهر

Сухани каъбагар на дар раҳ гуфт

سخن کعبه گر نه در ره گفت

Дӯши ҷомии ҳадиси зулфу рахт

دوش جامی حدیث زلف و رخت

зи аввали шом то саҳаргаҳ гуфт

ز اول شام تا سحرگه گفت