Дай ки он нозанин сухан ме гуфт

دی که آن نازنین سخن می گفت

Бо рафиқони ҳадис ман ме гуфт

با رفیقان حدیث من می گفت

Сӯии ман буд ишорати ғамза

سوی من بود اشارت غمزه

Гарчи бо дигарон сухан ме гуфт

گرچه با دیگران سخن می گفت

Намаки риши дили фигорон буд

نمک ریش دل فگاران بود

Ҳар чаҳ он шӯхи ғамза зан ме гуфт

هر چه آن شوخ غمزه زن می گفت

Субҳдами бод азон шамоили хуб

صبحدم باد ازان شمایل خوب

Нуктае чанд дар чаман ме гуфт

نکته ای چند در چمن می گفت

Лутфи он қади з сарв ме пурсед

لطف آن قد ز سرو می پرسید

Васфи он рӯй бо саман ме гуфт

وصف آن روی با سمن می گفت

Пеши гули гоҳ азон латофати тан

پیش گل گاه ازان لطافت تن

Гоҳ азон буи перҳан ме гуфт

گاه ازان بوی پیرهن می گفت

Баҳри мурғони субҳи ҷомӣ низ

بهر مرغان صبح جامی نیز

Ҳоли шабҳои хештан ме гуфт

حال شب های خویشتن می گفت