Дил ки рӯзӣ чанд бо дидори ҷонон ху гирифт

دل که روزی چند با دیدار جانان خو گرفت

Умрҳо ҷон кунад то бо дарди ҳиҷрон ху гирифт

عمرها جان کند تا با درد هجران خو گرفت

Нест майли базми васл аз кулбаи ҳиҷрам ки чғз

نیست میل بزم وصل از کلبه هجرم که چغذ

Кам равад сӯии иморат чун ба вайрон ху гирифт

کم رود سوی عمارت چون به ویران خو گرفت

Ёди марҳам бар дили ман сахт меояд чу тир

یاد مرهم بر دل من سخت می آید چو تیر

То азон абрӯи камон бо захми пайкон ху гирифт

تا ازان ابرو کمان با زخم پیکان خو گرفت

Қоматами чавгони серум гӯйаст дар майдони ишқ

قامتم چوگان سرم گوی است در میدان عشق

То савори шӯхи ман бо гӯйу чавгон ху гирифт

تا سوار شوخ من با گوی و چوگان خو گرفت

Берух Лайлӣ махон маҷнӯни ҳайронро ба ҳӣ

بی رخ لیلی مخوان مجنون حیران را به حی

Зонка он саргашта бо кӯҳу биёбон ху гирифт

زانکه آن سرگشته با کوه و بیابان خو گرفت

Ғарқа дар хӯни дилам аз чашми намнокам чаҳ бок

غرقه در خون دلم از چشم نمناکم چه باک

Фикри борон кӣ кунад он кӯ ба тӯфон ху гирифт

فکر باران کی کند آن کو به طوفان خو گرفت

Ҳамчуи ҷомии дард сар бинад зи болини ҳарир

همچو جامی درد سر بیند ز بالین حریر

Ҳар киро сар бар дарат бо санги дарбон ху гирифт

هر که را سر بر درت با سنگ دربان خو گرفت