Сабои зи чашми ман он хоки по дареғ надошт

صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت

Чу дид аҳли назари тўтё дареғ надошт

چو دید اهل نظر توتیا دریغ نداشت

Биноз бар ҳамаи хубон ки ҳеҷ нуктаи ҳасан

بناز بر همه خوبان که هیچ نکته حسن

Азин шамоили мавзуни худо дареғ надошт

ازین شمایل موزون خدا دریغ نداشت

Баҳоии васли ту дили ақлу сабру дайн ҳама дод

بهای وصل تو دل عقل و صبر و دین همه داد

Чу буд моили колои баҳо дареғ надошт

چو بود مایل کالا بها دریغ نداشت

Шудам нишона ба ишқ батону ғамзаи ту

شدم نشانه به عشق بتان و غمزه تو

Азин нишонаи хаданги ҷафо дареғ надошт

ازین نشانه خدنگ جفا دریغ نداشت

Фидои буии хушати боди ҷон ки перҳанат

فدای بوی خوشت باد جان که پیرهنت

зи боду боди зи гули гули зи мо дареғ надошт

ز باد و باد ز گل گل ز ما دریغ نداشت

Мгири сояи зи ман эй ки сар ба сари Лутфӣ

مگیر سایه ز من ای که سر به سر لطفی

Ки шоҳи сояи лутф аз гадо дареғ надошт

که شاه سایه لطف از گدا دریغ نداشت

зи дасти ҷомӣ агар чанд хидматӣ ноед

ز دست جامی اگر چند خدمتی ناید

Ба вақтҳои иҷобати дуо дареғ надошт

به وقت های اجابت دعا دریغ نداشت