Ҷони тани фарсӯдаро бо ғам ҳиҷрон гузошт

جان تن فرسوده را با غم هجران گذاشت

Тоқат суҳбат надошт хона ба меҳмон гузошт

طاقت صحبت نداشت خانه به مهمان گذاشت

Тир ту омад фурӯи синаи басии танг буд

تیر تو آمد فرو سینه بسی تنگ بود

Дил ба адами рӯи ниҳоди ҷон ба пайкон гузошт

دل به عدم رو نهاد جان به پیکان گذاشت

Каъба рӯйро кашид ҷазбаи хок дарат

کعبه روی را کشید جذبه خاک درت

Роҳилау зодро зер муғелон гузошт

راحله و زاد را زیر مغیلان گذاشت

Гиря чароғам бикушт гармии дил ҳамчунон

گریه چراغم بکشت گرمی دل همچنان

Оташи пайдои нишонди сӯзиш пинҳон гузошт

آتش پیدا نشاند سوزش پنهان گذاشت

Тарки дили ошӯби мангар хираду сабри пок

ترک دل آشوب من گر خرد و صبر پاک

Барад ба ғорат чаҳ боки шукр ки имон гузошт

برد به غارت چه باک شکر که ایمان گذاشت

Тарафи калла бар шикасти Рахши ҷафо тунд ронад

طرف کله بر شکست رخش جفا تند راند

Ҳар қадамии сад чу ман вола ва ҳайрон гузошт

هر قدمی صد چو من واله و حیران گذاشت

Ҷомӣ бедил наёфт дод зи хубони шаҳр

جامی بیدل نیافت داد ز خوبان شهر

Роҳ сафар барграфт шаҳр бадишон гузошт

راه سفر برگرفت شهر بدیشان گذاشت