Рахши ҳиммати тунду малики фақрро майдони фарох

رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ

Нест аз шарти раҳи осўдни дарин фарсӯдаи кох

نیست از شرط ره آسودن درین فرسوده کاخ

Шбўаҳ нозкдлон набӯд сулӯки роҳи фақр

شبوه نازکدلان نبود سلوک راه فقر

Сахт душвораст бори шишау раҳи санглох

سخت دشوار است بار شیشه و ره سنگلاخ

Нест мумкини тарки фақр аз ман ки дар аҳди азал

نیست ممکن ترک فقر از من که در عهد ازل

Бастаам бо фақри аҳдии мустаҳили алонФсох

بسته ام با فقر عهدی مستحیل الانفساخ

Баҳри овозии зи кӯси фақр ё овоза Эй

بهر آوازی ز کوس فقر یا آوازه ای

Гӯш ҷон дорад дилам бар равзани кохи смох

گوش جان دارد دلم بر روزن کاخ صماخ

Ҳар чаҳ дорӣ чун шукуфаи барфашон зеро ки санг

هر چه داری چون شکوفه برفشان زیرا که سنگ

Баҳр мива мехӯрд аз дасти муштии сифлаи шох

بهر میوه می خورد از دست مشتی سفله شاخ

Ҳар дам аз умр гиромӣ ҳаст ганҷӣ бе бадал

هر دم از عمر گرامی هست گنجی بی بدل

намеравад ганҷии чунин ҳар лаҳза бар боди охи ох

می رود گنجی چنین هر لحظه بر باد آخ آخ

Тангнои шаҳр сӯрат нест ҷомии ҷои ту

تنگنای شهر صورت نیست جامی جای تو

Сӯии маънии рӯ ки ҳаст он маликро майдони фарох

سوی معنی رو که هست آن ملک را میدان فراخ