эй бе лаби туам ба даҳони қанди ноби талх

ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ

Дар коми ҷом бе лаби лаълати шароби талх

در کام جام بی لب لعلت شراب تلخ

Зон дам ки даҳри заҳри фироқ туам чашонд

زان دم که دهر زهر فراق توام چشاند

Шуд дар мазоқи айш маро хӯрду хоби талх

شد در مذاق عیش مرا خورد و خواب تلخ

Аз дил ки сӯхти зи оташи ғами чошнии мгир

از دل که سوخت ز آتش غم چاشنی مگیر

Тарсам ки оядат ба даҳони ин кабоби талх

ترسم که آیدت به دهان این کباب تلخ

Ширин макун ба нақли даҳонам чу май диҳӣ

شیرین مکن به نقل دهانم چو می دهی

Каз даст чун туе набӯд заҳри ноби талх

کز دست چون تویی نبود زهر ناب تلخ

Кардам саволи бӯса ба ширинӣ аз лабат

کردم سؤال بوسه به شیرینی از لبت

Набӯд тариқи лутф ки гӯйии ҷавоби талх

نبود طریق لطف که گویی جواب تلخ

Рӯят гуласту гиряи талхами азуи гулоб

رویت گل است و گریه تلخم ازو گلاب

Ҳаргизи гулии надод бад-инсон гулоби талх

هرگز گلی نداد بدینسان گلاب تلخ

Май бояд аз итоби ту ҷомии ҳаловатӣ

می باید از عتاب تو جامی حلاوتی

Оре наёяд аз лаби ширини итоби талх

آری نیاید از لب شیرین عتاب تلخ