Шуд ба нақш ҳастӣ худ банди шайхи худписанд

شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند

Монад маҳрӯм аз тамошои ҷамоли Нақшбанд

ماند محروم از تماشای جمال نقشبند

Кӯри шӯи гӯи дидаи худбин ки баҳри он ҷамол

کور شو گو دیده خودبین که بهر آن جمال

Чархи миҷмари офтоби ахгар буд анҷуми сапанд

چرخ مجمر آفتاب اخگر بود انجم سپند

Кӣ кунад бовар ки нӯшидаи сети Хизри оби ҳаёт

کی کند باور که نوشیده ست خضر آب حیات

Мурдае каз машраб мардон набошад баҳраи манд

مرده ای کز مشرب مردان نباشد بهره مند

Аҳли дил ойӣнаанд эй шакли номатбӯъи хеш

اهل دل آیینه اند ای شکل نامطبوع خویش

Дида дар ойӣнаи таъну лаън бар ойӣна чанд

دیده در آیینه طعن و لعن بر آیینه چند

Он ки туф бар оинаи афканд чун дар оина

آن که تف بر آینه افکند چون در آینه

Дид рӯй зишти худ туфи ҳам ба рӯй худ фиканд

دید روی زشت خود تف هم به روی خود فکند

Пасти ҳимматро зи боло воридӣ ноед фурӯ

پست همت را ز بالا واردی ناید فرو

Гар шикофади сақфи масҷидро ба авроди баланд

گر شکافد سقف مسجد را به اوراد بلند

Хоҷаи сафроеи сет зон рӯи талхкому хушки лаб

خواجه صفرایی ست زان رو تلخکام و خشک لب

Мондаи оби шӯри ҷӯён бар лаби дарёии қанд

مانده آب شور جویان بر لب دریای قند

Шонаи кориро шуморад аз маҳосини шайхи шаҳр

شانه کاری را شمارد از محاسن شیخ شهر

Ҷой он дорад ки гардад пеши риндони решханд

جای آن دارد که گردد پیش رندان ریشخند

Дасти бугсали ҷомё аз риштаи тасбеҳи зарқ

دست بگسل جامیا از رشته تسبیح زرق

Зонка натавон сайди мақсӯдӣ гирифтани зини каманд

زانکه نتوان صید مقصودی گرفتن زین کمند