зи сабзаи гирди лаби ҷӯии хат тоза дамид

ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید

Ба тозагии хати ояндагон боғ расед

به تازگی خط آیندگان باغ رسید

Кашид сабза ба зангори хӯрдаи сӯзани хеш

کشید سبزه به زنگار خورده سوزن خویش

Ба ҳар дилӣ ки зи даии хорҳои ғусса халид

به هر دلی که ز دی خارهای غصه خلید

зи бас ки файзи атои рехт бар чамани борон

ز بس که فیض عطا ریخت بر چمن باران

зи бори миннат ӯ гардан бунафша хамед

ز بار منت او گردن بنفشه خمید

Чарост гирди лаб ғунча гашта ғарқа ба хӯн

چراست گرد لب غنچه گشته غرقه به خون

Агар на субҳ ба дандон шабнамаш нагузид

اگر نه صبح به دندان شبنمش نگزید

з лола шуд ҳамаи саҳрои пар аз пиёлаи лаъл

ز لاله شد همه صحرا پر از پیاله لعل

Хушо касе ки май айш азон пиёла кашид

خوشا کسی که می عیش ازان پیاله کشید

Чу санги ҳодиса бисёр шуд зи жола ба боғ

چو سنگ حادثه بسیار شد ز ژاله به باغ

Гул аз таваҳҳуми он дар шикофи ғунчаи хазид

گل از توهم آن در شکاف غنچه خزید

Чу хӯни кушоди зи раги арғавон ба нашутур барқ

چو خون گشاد ز رگ ارغوان به نشتر برق

Ҳазор қатра бурун омад ва яке начакид

هزار قطره برون آمد و یکی نچکید

зи нӯки хомаи ҷомии ҳазор гули бушковат

ز نوک خامه جامی هزار گل بشکفت

Ба сӯй ӯ чу насими қабули шоҳи вазид

به سوی او چو نسیم قبول شاه وزید

Касе ки нуктаи рангини з дафтараш нанавишт

کسی که نکته رنگین ز دفترش ننوشت

Гулии зи боғи маъонӣ ба даст хеш начед

گلی ز باغ معانی به دست خویش نچید