Ту Тифли хурдсолӣ ва мо пери солхўрд

تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد

Бо мо бибин ки ишқи ту перонаи сар чаҳ кард

با ما ببین که عشق تو پیرانه سر چه کرد

Чашми сиёҳи сурх чаҳсозӣ ба хӯни ман

چشم سیاه سرخ چه سازی به خون من

Мӯии сифеди ман нигар эй ҷон ва рӯй зард

موی سفید من نگر ای جان و روی زرد

Бигушоӣ банди зулф ки афтод сад гиреҳ

بگشای بند زلف که افتاد صد گره

Бар риштаи умеди ман аз чархи тизгрд

بر رشته امید من از چرخ تیزگرد

Нақшии накӯтар аз хат зангорят набаст

نقشی نکوتر از خط زنگاریت نبست

Калаки қазо ки зад рақами ин лавҳи ложвард

کلک قضا که زد رقم این لوح لاژورد

Чандин чаҳ суди гармии воъиз чу мустамеъ

چندین چه سود گرمی واعظ چو مستمع

Афсарад аз шунидани ин нуктаҳои сард

افسرد از شنیدن این نکته های سرد

Тъўизи умри зулф чу тӯмори ту бас аст

تعویذ عمر زلف چو طومار تو بس است

Гӯи номаи саодати ман бахт дарнавард

گو نامه سعادت من بخت درنورد

Зулф ту дид ҷомӣу дастӣ бар он наёфт

زلف تو دید جامی و دستی بر آن نیافت

Умр дароз ёфт вале ҳеҷ барнахурад

عمر دراز یافت ولی هیچ برنخورد