Хуррами дили онҳо ки ба майхона нишастанд

خرم دل آنها که به میخانه نشستند

Вази васвасаи хонқаҳу мадрисаи растанад

وز وسوسه خانقه و مدرسه رستند

Чун пардаи мо ҷомаи тақвои бдриднд

چون پرده ما جامه تقوی بدریدند

Чун тавбаи мо хома фатво бишикастанд

چون توبه ما خامه فتوی بشکستند

Ғами ёру балои мӯнису андӯҳ надим аст

غم یار و بلا مونس و اندوه ندیم است

эй дили ту куҷое ки ҳарифон ҳама ҳастанд

ای دل تو کجایی که حریفان همه هستند

Бар бткдаҳ бигузар гиреҳи зулфи кушода

بر بتکده بگذر گره زلف گشاده

То рӯй ту бенанд ва дигар бут напарастанд

تا روی تو بینند و دگر بت نپرستند

Мисатон чаҳ аҷабгар ба замин ҷуръа фишонанд

مستان چه عجب گر به زمین جرعه فشانند

Хӯни дили мо ҷуръау чашмони ту мустанад

خون دل ما جرعه و چشمان تو مستند

Пеши ту чаҳ гӯям сухани сидрау тӯбо

پیش تو چه گویم سخن سدره و طوبی

Бхром ки бо қади баландат ҳама пастанд

بخرام که با قد بلندت همه پستند

Ҷомии ҳарами каъбаи мақоми ҳама кас нест

جامی حرم کعبه مقام همه کس نیست

Ин бас ки дар дайр ба рӯй ту набастанд

این بس که در دیر به روی تو نبستند