Майли хами абрӯии туами пушти ду то кард

میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد

Дар шаҳр чу моҳи навами ангушт намо кард

در شهر چو ماه نوم انگشت نما کرد

Аз мӯии миёни ту ҷудои бас ки кашами ранҷ

از موی میان تو جدا بس که کشم رنج

Натавон тани ранҷури ман аз мӯӣ ҷудо кард

نتوان تن رنجور من از موی جدا کرد

Бо дидаи ғмдидаҳи ман ашки дамодам

با دیده غمدیده من اشک دمادم

Он кард ки бо хонаи тани сайл фано кард

آن کرد که با خانه تن سیل فنا کرد

Даврони зи гул майу хишти сари хам

دوران ز گل می و خشت سر خم

Баси хонаи ъушрат ки дарин дайр банно кард

بس خانه عشرت که درین دیر بنا کرد

Ҷонии з лабат дошт танами вом ба гардан

جانی ز لبت داشت تنم وام به گردن

Аз гардан ӯ теғи ту он вом адо кард

از گردن او تیغ تو آن وام ادا کرد

То шуд ба қабои сарви қади нози ту моил

تا شد به قبا سرو قد ناز تو مایل

Гули атласи фирӯзаи зарбафт қабо кард

گل اطلس فیروزه زربفت قبا کرد

Ҷомӣ ки шуд аз санги ситам бар ту дуъогӯӣ

جامی که شد از سنگ ستم بر تو دعاگوی

Мурғӣаст ки аз барги гули оғоз наво кард

مرغیست که از برگ گل آغاز نوا کرد