Ҳар оҳи ҷигарсӯз ки аз сина барояд

هر آه جگرسوز که از سینه برآید

Дӯдии сет казу буии кабоб ҷигар ояд

دودی ست کزو بوی کباب جگر آید

Наздик ба мурдани расм аз бас ки тпди дил

نزدیک به مردن رسم از بس که طپد دل

Чун шакли ту аз даври маро дар назар ояд

چون شکل تو از دور مرا در نظر آید

Ман банда рӯй ту ки ҳар бор ки байнам

من بنده روی تو که هر بار که بینم

Дар чашми ман аз бор дигар хуб тар ояд

در چشم من از بار دگر خوب تر آید

Аз хӯни ҷигари раҳгузар дида бабандам

از خون جگر رهگذر دیده ببندم

Зон равзанагар ғайри хаёли ту даройад

زان روزنه گر غیر خیال تو درآید

Бигузар ба серуми умр касе то фиканам сар

بگذر به سرم عمر کسی تا فکنم سر

Дар пои ту зон пеш ки умрам ба сар ояд

در پای تو زان پیش که عمرم به سر آید

Пайвастаи дуоӣ ту кунам чун кунам ин сет

پیوسته دعای تو کنم چون کنم این ست

Корӣ ки ба дасти ман дарвеш барояд

کاری که به دست من درویش برآید

Ҷуз нола макун кор дигар ҷомии азин пас

جز ناله مکن کار دگر جامی ازین پس

Бошад ки зи сад нолаи яке коргар ояд

باشد که ز صد ناله یکی کارگر آید