зи хокам чу хунин гёиӣ барояд
ز خاکم چو خونین گیایی برآید
з ҳар шохи барг вафое барояд
ز هر شاخ برگ وفایی برآید
Чу оташ машав тунду саркаши мабодо
چو آتش مشو تند و سرکش مبادا
Ки дӯд аз дил мубталое барояд
که دود از دل مبتلایی برآید
Ба буии ту аз ҷои ҷҳми маст ва бе худ
به بوی تو از جا جهم مست و بی خود
з ҳар сӯ ки овоз пое барояд
ز هر سو که آواز پایی برآید
Накӯ гӯш кун кони манам гирди Кувайт
نکو گوش کن کان منم گرد کویت
Чун шабҳо фиғон гадоӣ барояд
چون شبها فغان گدایی برآید
Дувуми пеш чун ашку ҳоли ту пурсам
دوم پیش چون اشک و حال تو پرسم
зи кӯии ту чун ошноӣ барояд
ز کوی تو چون آشنایی برآید
Тбибои яке дафтар хеш бигушо
طبیبا یکی دفتر خویش بگشا
Буд дарди моро давое барояд
بود درد ما را دوایی برآید
Басӣ бояд аз дидаи хӯни рехти ҷомӣ
بسی باید از دیده خون ریخت جامی
Ки коми дил аз дилрабое барояд
که کام دل از دلربایی برآید