Чу маҳмили баста бар азми сафари ҷонон бурун ояд

چو محمل بسته بر عزم سفر جانان برون آید

Ба ҳамроҳӣ ӯ сад корвони ҷон бурун ояд

به همراهی او صد کاروان جان برون آید

Надорад ҳеҷ каси тоби видоъ ӯ бигӯедаш

ندارد هیچ کس تاب وداع او بگوییدش

Ки бар бечорагон раҳмӣ кунад пинҳон бурун ояд

که بر بیچارگان رحمی کند پنهان برون آید

Мабанд он моҳи гӯи маҳмил ки мегарӣанд сад бе дил

مبند آن ماه گو محمل که می گریند صد بی دل

Нишоед корвониро ки дар борон бурун ояд

نشاید کاروانی را که در باران برون آید

Чу гарем бар гирифторони дили сайл бало гардад

چو گریم بر گرفتاران دل سیل بلا گردد

Маро ҳар қатраи хӯн каз дидаи гирён бурун ояд

مرا هر قطره خون کز دیده گریان برون آید

зи сина бо хаёлаш рафт ҷони ореи гуҳ рафтан

ز سینه با خیالش رفت جان آری گه رفتن

Хушаст аз соҳиби хона ки бо меҳмон бурун ояд

خوش است از صاحب خانه که با مهمان برون آید

Ман бедил чу аз шавқи хату рухсор ӯ меРом

من بی دل چو از شوق خط و رخسار او میرم

зи хоками ҷои сабзаи лолау райҳон бурун ояд

ز خاکم جای سبزه لاله و ریحان برون آید

Надонад ҷузи фиғони ҷомии забонаш чун ҷараси гӯйӣ

نداند جز فغان جامی زبانش چون جرس گویی

Барои он буд каз ваии ҳамин афғон бурун ояд

برای آن بود کز وی همین افغان برون آید